Θα έρθει η ώρα

Θα έρθει η ώρα που θα ξυπνήσει το διαβολεμένο ένστικτο για ζωή που περιμένει κρυμμένο ανάμεσα στα σκοτάδια της καθημερινότητας μας και όταν έρθει εκείνη η ώρα θα ξεκινήσει ένα ταξίδι το οποίο δεν θα χρειάζεται καύσιμο για να επιζήσει σε αυτόν τον άσκοπο και άστοχο τρόπο ζωής που γεμίζει με τρέλα τα ανθρώπινα μυαλά

Εσωτερική Διαδρομή - Ωχρά Σπειροχαίτη

Απελπίζομαι καθολικά
φώτα ανάβουνε και σβήνουν ξαφνικά
άσκοπα ξενύχτια με πολιορκούν
μουσικές θανάτου μέσα μου ξυπνούν

Εαυτέ μου αποκλειστικέ
το παρόν σου είναι κάτι σαν ποτέ
τα μπαράκια τα χωνεύουν οι καπνοί
έρωτες φευγάτοι πυροβολισμοί

Το ένστικτό μου δεν μου απαντά
όλα ορίζονται με πλάνα μαζικά
ό,τι αγαπώ εξαϋλώνεται
σλόγκαν διαφημιστικό και σώνεται

Αδιέξοδο νυχτερινό
σα βαλσάκι σ' ένα φιλμ εμπορικό
χίλιοι τοκογλύφοι με κυκλώνουνε
με δημοπρατούνε και μαλώνουνε

Απουσίες μου ανώνυμες
και φυγές μου τόσο ηλίθια νόμιμες
αν υπάρχει κάτι πρέπει να το βρω
μην τους δώσω την χαρά και τρελαθώ

Ξημερώνει με βεγγαλικά
όλα πήγαν από την αρχή στραβά
αϋπνίες τάχα είπα ερωτικές
κι από κάτω χόρευαν οι αναστολές

Τζάκετ

Ανέμελος κ' ανάλγητος
δεν δείχνεις να μην διασκεδάζεις
και αμφιβάλεις μήπως και δεν είσαι σίγουρος

πολλοί νίοι βύζαίνουν γύρω σου
πολλές νιές στοιβάζονται
μα στο συλλογισμό σου πολύ το κρύο και ένα χαμένο τζάκετ

Ηρεμία 0

Ο καφές έχει τελειώσει
κανείς δε θα μας σώσει
ανέβηκε η εντροπία
και χάθηκε η ουτοπία

μια ουτοπία ανύπαρκτη
ανύπαρκτη και η φύση
το μόνο που απόμεινε
είν'το γλυκό χασίσι

να πάψουνε τα ρολόγια να ξερνούν μια φύση όλο λάθη
ας επικεντρωθούμε στα μελλούμενα, παντοτινά μας πάθη
μια γλώσσα πλέον ασάλιωτη μια σκέψη που έχει γεράσει
του ξύπνιου μου τα όνειρα, κανείς δε θα τα φτάσει

Αντιθετικός Προκτώβρης

Σοφοί υπόχαζοι ζητωκραυγάζουν κλαίγοντας

φτωχοί νεόπλουτοι εξάγουν εισοδήματα

γερασμένα βρέφη αηδιάζουν γλύφοντας

τις ρώγες ηθικών εταίρων.

Πτηνά σέρνονται στο χώμα

σκουλήκια έρπουν στα σύννεφα

φθαρμένες αγάπες που λυπούν

ετοιμοθάνατους ερωτευμένους.

Τυφλοί παρατηρητές, κωφοί ακροατές,

τεμπέληδες δουλευταράδες,

αμαρτωλοί καλόγεροι που συγχωρούν

τις εξουσιαστικές ερυνείες κάθε προλετάριου.

Βιαστική κωλυσιεργια

από βραχύσομους σέντερ

στη λογική της ανωμαλίας

μια ζωή παράλογης αφασίας.

Μανχάταν

Κλωνοποιημένα περιστέρια κορνάρουν μα ο δρόμος είναι άδειος,
Πειρατές γλωσσοδέτες ληστεύουν παρελθοντικές μελλοντικές μνημες.
Κονιορτοποίηση!!!
Χαζεύω ένα τραγούδι ακούγοντας την τηλεόραση
μάλλον έτσι θα είναι η κόλαση

Κύμματα σκίζουν τα αεροπλάνα και τα καράβια πετάνε ψηλά
ανάποδη αναποδιά και πουθενά μία σκάλα, να ξεφύγω από τα χαμηλά.

Ο μαέστρος κινείται σαν αίλουρος και η σκέψη μου πριόνι,
φεύγει ο χειμώνας και μπήκε η άνοιξη, μα πουθενά ένα χελιδόνι.

Μια καρτ ποστάλ από το Μανχάταν
τι ωραία που θά'ταν!

Πρ-οκτώβρης

Ανήμερα του αύριο πηγαίνω μίαν βόλτα

απελπισιάς παρά συνήθειας

σε τόπους ψεύτικους

σε μια παραλλαγή της αλήθειας.

Πρωινό του Οκτώβρη μουντό

με έμπνευση της πλάκας

υπό το φόβο της μαρμάγκας

να καθαρίσει το μυαλό μου το θολό.

Γεμάτοι δρόμοι, άδεια ματιά

τσιγάρα και τσιγαρλίκια

τσιφλικάδες και τσιφλίκια

όλα να τα βάλω θέλω φωτιά.

Πρωινό του Οκτώβρη μουντό

με άδεια τσέπη

και στην απόδραση ρέπει

το μυαλό μου το θολό.