τζ-τζ-τζ-τζ-τζ

Μπανανιά

μπανανία

ανοία

διαβολικό μηχάνημα στάζει υπολείματα ψεύτικης δροσιάς,

δεν δροσίζομαι.

Καταραμένα μπαλάκια χτυπιούνται με μανία πέρα δώθε,

δεν ταξιδεύουν πουθενά

κι αν όλοι οι καλοί χωράνε, θέλω να είμαι κακιά

τζιτζίκια, τζατζίκια και εξάτμιση κάγκουρα

τα μπάνια του λαού, συνθλίβομαι

πατάς το κουμπί και τώρα χαλαρώνεις

ρουφάς την κοιλιά, φοράς τα γυαλιά που σε κάνουν γαμάτο

και μ'αναγκάζεις να ακούω τις θλιβερές σου μουσικές αντί για το κύμα

από κεί όμως δεν πάς, στους ξεβράκωτους, τους γυμνιστές, ηδονιστές, επιδειξιομανείς χίππιδες, σε αγχώνουν κι ας μην το παραδέχεσαι, καλύτερα εδώ με τα παιδιά, ρακέτες, πόρτες, καμιά μπυρίτσα, όλα στο κουτάκι τους.

στα μπάνια του λαού, τους δείχνω τον κώλο μου

ο λαός φεύγει, τα τζιτζίκια μένουν, νίκη.

Οι Κατσούλες

Θυμάσαι τις τρεμπέλικες ξεθωριασμένες ώρες
όπου μια χούφτα από πλεξιγκλάς σε χάραξαν για πάντα.
Ατενίζω σε ένα δωμάτιο γεμάτο με ένα γκρι υγρό, σκοτάδι και σόδα δίχως ανθρακικό.
Σόδα δίχως αύριο, σανδάλι δίχως σκοινί. Και οι κατσούλες περιμένουν...

Αφου στο έχω ξαναπεί πως ψάχνεις για μπελάδες, αγέραστες αγελάδες και αιώνιους καιάδες. Μην ακούς το τρέξιμο του θολού εργάτη. Τα μπισκότα τέλειωσαν και εσύ πουθενά.

Ένα αύριο γεμάτο παγωμένες μελωδίες που τραγουδούν παντοτινά κωφάλαλες χορωδίες με ξύπνησαν και ύπνος δεν με πιάνει.

Άρρωστα μολύβια και πράξεις αφαιρετικές πρόσθεσαν μια ακόμη πινελιά σε αυτόν τον πίνακα που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί ποτέ...