Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

Σχιζοειδείς Προσωπικότητες

είναι φορές που η ματιά σου με τρυπάει
είναι φορές που το άρωμά σου με μεθάει
είναι φορές που είμαστε οι δύο μας στο σαλόνι
μα καθρεφτίζει η μοναξιά μας στην οθόνη

Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

Αυτοκαταστροφή

Το φως που ανατέλει
στον ορίζοντα θολό,
νεογέννητο φως
στο τέλος μιάς ατελείωτης,
νύχτας βασανιστικής
με μια ανοησία της στιγμής
το αποφεύγεις
και το διώχνεις
και σκοτώνεις
την ημέρα
το καινούριο
διαφορετικό φως
που μακριά από τα ίδια
σε ταξιδεύει
αλλού,
σε μέρη
άγνωστα, ωραία.

Παρανοϊκή Αυτογνωσία

Παρθένες κόρες
ανέγγιχτες υπάρξεις
αφίλητα χείλη
στήθια απείραχτα
κορμιά στεγνά
διψασμένες σάρκες
όνειρα που κάνουν,
ελπίζουν...

Διψάω να σας αποκτήσω
σαν παρανοϊκός αυτόχειρας
-κορεσμένη ύπαρξη
κουρασμένο σώμα-
σαν γερασμένος νέος
-παρηκμασμένη ωριμότητα
ανίατα ανισσόροπος-
σαν τ(ρ)έλός 

τι γυρεύω κοντά σας?

αναρωτιέμαι

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

Απ-Άνθρωποι

Άνεργοι επιστήμονες κάνουν σχέδια
που ποτέ δεν θα πραγματοποιήσουν
καταδικασμένοι στην αφάνεια
άδοξα
κι αυτοί θα μας αφήσουν.

Άγνωστοι καλλιτέχνες φιλοσοφούν
ιδέες που αύριο δε θα θυμούνται
όπου να ναι θα πεθάνουν.
Στην κηδεία θαυμαστές
δεν θα βρεις να τους λυπούνται.

Ημίτρελοι διανοούμενοι
με διαφορετικές ιδέες
να τους ακούσει δεν υπάρχει κανείς
σβήνουν με τον καιρό
μόνοι, χωρίς παρέες.

Ταπεινοί επαναστάτες φωνάζουν
σε δρόμους, σε μάχες πλατειακές
δεν τους ακούει κανείς,
δεν είχαν ποτέ σχέσεις αφού
πελατιακές.

Ρούφα τ'αυγουλάκι σου πέσε και κοιμήσου
όλοι (απ)άνθρωποι είμαστε
και τράβα γαμήσου.


Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

βελούδινη νοσταλγία

σάπιες είναι οι ημέρες
και η φύση μας νωθρή
τίποτε δεν θα απομείνει
ούτε μία σκέψη ορθή

πέρα από τη μοναξιά
πέρα από τον πόνο
η μόνη ευχαρίστηση
να σε αφήσουν μόνο

κι ο θάνατος καραδοκεί
το ψέμα σε κυκλώνει
πίστευες πως ξημέρωνε
μα αντίθετα νυχτώνει *

τα πάντα είναι τίποτα
το τίποτα είν'τα πάντα
ίσως, μπορεί να έφτασες
και εσύ ως τα τριάντα

μα όμως τι κατάφερες;
που μια ζωή σε φτύνεις;
είσαι σκοινί που έδενες
νομίζοντας πως λύνεις!

το μόνο που απόμεινε
είναι μια μέρα αργία
και μία ασχημάτιστη
βελούδινη νοσταλγιά


* παλιό αλλά καλό