Γαμώ το pro

Για να ηρεμήσω φίλοι μου, είπα να παίξω pro
και άρχισα στο σπίτι μου με έναν τρελό ρυθμό
εννιά ρίχνω στην γκέτεμποργκ και τέσσερα στον άρη
μα στο επόμενο το ματς τρώω τρελό παπάρι

η άεκ η ξενέρωτη μου ρίχνει δυό μπαλάκια
και βλέπω τότε φίλοι μου φεγγάρια και αστράκια
και παίρνω ανάποδες στροφές, τσαντίζομαι και βρίζω
και παναγίες και χριστούς να κατεβάζω αρχίζω

κάποιος μετά συμβούλεψε 'άραξε, είναι παιχνίδι'
μα τη ξενέρα μου εγώ την είχα φάει ήδη
ο σκόκο το μουνόπανο σε μένα να σκοράρει;
έτσι και κάπου θα τον βρω ο διάολος θα τον πάρει

αυτά σε γενικές γραμμές, δεν έχω κάτι άλλο,
άμα να ηρεμήσεις θες πάρε έναν παπαγάλο

ρέμπελη ζωή

Μου λένε βρες πια μία δουλειά, κανε καριέρα και παιδιά
σταμάτα πια να ξενυχτάς και τα λεφτά σου να σκορπάς
πότε θα βάλεις πια μυαλό, ν'ανοίξεις ένα σπιτικό
να καταλήξεις και εσύ σε τάφο οικογενειακό


δεν πιάνουνε με τίποτα την άκρη του νοήματος
δεν με ενδιαφέρει διάολε η δήλωση εισοδήματος
θέλω στους δρόμους να γυρνώ και τα μυαλά μου να μεθώ
σε γλέντια διονυσιακά με φίλους να τα σπάω
να μην ρωτάει η γειτονιά ποιά είμαι και που πάω.
γαμώ το πια.

ο κύριος Παυλίκος - Επεισόδιο 3 - Η ιστορία του πλανήτη Γκλόργκον

Το ταξίδι από την Γη στον πλανήτη Γκλόργκον δεν κρατάει πολύ ώρα αλλά μιας και ο κύριος Παυλίκος ακόμη κοιμάται και ο Γκρίγκολ και ο Μπούμπα δεν έχουν να μας πουν κάτι αξιόλογο καθώς ο πρώτος ακόμη καταριέται την τύχη του και ο δεύτερος χλαπακιάζει συνεχώς γκοφρέτες ΓΚΛ, ίσως είναι καλή ευκαιρία να μάθετε περισσότερα για αυτόν τον άγνωστο πλανήτη.

Οι πλανήτης Γκλόργκον έχει 5 δορυφόρους και 2 ήλιους, με αποτέλεσμα οι κάτοικοί του να απολαμβάνουν δύο ανατολες και δύο ηλιοβασιλέματα την ημέρα. Βέβαια κάθε μέρα κρατάει 48 ώρες οπότε ίσως δεν έχει μεγάλη διαφορά από την γη. Οι κάτοικοί του πλανήτη δεν έχουν μεγάλη ιστορία. Τα ιστορικά στοιχεία που έχουν συλλέξει δείχνουν πως ο πρώτος πολιτισμός τους δημιουργήθηκε πριν από 1000 χρόνια, αριθμός πολύ μικρός για έναν τόσο εξελιγμένο πολιτισμό. Από τότε η πρόοδος που έχουν κάνει είναι αλματώδης.

Η ευφυία και η εργατικότητα των Γκλοργκονιανών τους έχουν οδηγήσει σε ένα σύστημα διακυβέρνησης που λειτουργεί από μόνο του σαν μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Το έτος 0 για του Γκλοργκονιανούς είναι μόλις πριν 200 χρόνια, τότε που ο λόρδος Γκλόργκ (απο αυτόν πήρε ο πλανήτης το όνομά του), κατάφερε να ενώσει τις μέχρι τότε χωρισμένες φυλές του πλανήτη. Ο λόρδος Γκλόργκ ήταν ο τελευταίος ηγέτης-αρχηγός των Γκλοργκονιανών μιας και ήταν αυτός που κατάφερε με την βοήθεια πολλών επιστημόνων να δημιουργήσει ένα σύστημα διαχείρισης ζωής, όπως του άρεσε να το αποκαλει, και να κάνει περιττή την χρήση οποιαδήποτε εξουσίας.

Η χρήση της τεχνολογίας κατάφερε να αυτοματοποιήσει τις περισσότερες δουλειές, όπως το πότισμα των χωραφιών και το κλάδεμα των δέντρων. Έτσι οι ευθύνες των περισσοτέρων Γκλοργκονιανών ήταν πολύ απλές και ελάχιστες ώρες εργασίας την ημέρα αρκούσαν για να ολοκληρωθούν με επιτυχία όλες οι εκκρεμότητές τους.

Το σύστημα αυτό είχε σαν βάση του την κατανομή των εργασιών συμφωνα με τις δυνατότητες, πνευματικές και σωματικές, κάθε Γκλοργκονιανού. Κάθε κάτοικος που γεννιόταν έπρεπε να αναφερθεί στην ανάλογη υπηρεσία από τους γονείς του, όπου μετά από 15 χρόνια εκπαίδευσης ήταν έτοιμος και αυτός να γίνει ένα γρανάζι στο σύστημα διαχείρισης ζωής. Τότε του ανατεθόταν η εργασία που έπρεπε να κάνει για την υπόλοιπη ζωή του και ο ίδιος με μεγάλη ευχαρίστηση την αναλάμβανε δίχως ποτέ να αναρωτηθεί το γιατί.

Βέβαια, θα μου πείτε. Γιατί να δουλεύει κατα αυτόν τον τρόπο κάθε Γκλοργκονιανός και να αποδέχεται έτσι απλά την μοίρα του;
Μα αγαπητοι αναγνώστες, λόγω της δομής του ίδιου του συστήματος, κάθε Γκλοργκονιανός είχε σε αφθονία ότι ποθούσε η καρδιά του. Αυτή η πολύπλοκη δομή χρειαζόταν κάθε κάτοικο του πλανήτη για να λειτουργεί άψογα και είχε ως αποτέλεσμα να έχουν προβλεθεί όλες οι ανάγκες κάθε Γκλοργκονιανού. Το αποτέλεσμα ήταν κάθε κάτοικος να είναι χαρούμενος και ευχαριστημένος με την ζωή του, και μιας και η μέρα κρατούσε 48 ώρες, ο κάθε Γκλοργκονιανός επιζητούσε την απασχόλησή του σε κάποια υπηρεσία γιατί αλλιώς δεν θα είχε τίποτα να κάνει. Και ένα πράγμα που μισούν οι Γκλοργκονιανοί είναι το χάσιμο χρόνου.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του λόρδου Γκλόργκ ήταν οι υπηρεσίες τροφής. Αυτές οι υπηρεσίες ήταν τεράστιοι πύργοι οι οποίοι σε κάθε όροφο φιλοξενούσαν και ένα χωράφι με μία ποικιλία ζαρζαβατικού. Οι πύργοι αυτοί ήταν ήταν αυτοσυντηρούμενοι μιας και εκμεταλλεύονταν τους 2 ήλιους για την ενέργειά τους και επίσης πολλές καλορυθμισμένες μηχανές ήταν υπεύθυνες για ολόκληρη την παραγωγική διαδικασία. Έτσι κάθε Γκλοργκονιανός είχε μια κάρτα με τα στοιχεία του και έπειτα από την εργασία του μπορούσε να μπει στις υπηρεσίες τροφής και να πάρει ότι θέλει από τα πάντα γεμάτα ράφια του. Η αφθονία και η διαθεσιμότητα των προϊόντων κάλυπτε πάντα τις ανάγκες του πληθυσμού. Φανταστείτε ότι τα προϊόντα πολλές φορές περίσευαν αλλά οι ίδιες οι μηχανές τα χρησιμοποιούσαν σαν πηγή ενέργειας.

Έτσι όλοι οι Γκλοργκονιανοί μεγάλωσαν σε έναν πλανήτη όπου μπορούσε να τους προσφέρει όσα ζητούσαν για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους. Οπότε καταλαβαίνετε πως μπορεί να μην είχε λόγο κάθε Γκλοργκονιανός για να δουλεύει, όμως επίσης δεν είχε κάποιο λόγο να μην το κάνει. Οπότε εδώ και 200 χρόνια όλος ο πλανήτης ζούσε ευτυχισμένος, βασισμένος σε ένα σύστημα διαχείρισης ζωής, το οποίο βασιζόταν πάνω στην τεχνολογία παρά πάνω στους ίδιους τους κατοίκους του πλανήτη.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω δεν βοηθάνε καθόλου στο να κατανοήσετε για ποιον λόγο απήγαγαν τον κύριο Παυλίκο και τι ζητάνε από αυτόν. Μην προτρέχετε αγαπητοί αναγνώστες, δώστε χώρο στον χρόνο και οι απαντήσεις θα έρθουν οι ίδιες να σας βρουν.

στον Γκλόργκον η ζωή κυλά
χάρη στους πύργους εκεί ψηλά
ίσως δεν μάθατε πολλά
μα όποιος βιάζει σκουντουφλά

τελεια (.)

τρυπιο χαρτι ρουφα τις λεξεις
και χανονται ολες,μια μια
σκεψη μου καποτε θα τρεξεις
και θα 'μαι παλι εγω η λεια

καποια τελεια τις τραβαει
σαν να 'ταν τελεια μαυρη τρυπα
συμπαντος νοητικου που τριγυρναει
και καταστρεφει τα οσα ειπα

χωριζει στιξη απο τα λογια
και μονο αποσιωποιητικα
θα ξεπερασουν τα υπογεια
κι ισως να φτασουν σε αυτια

ποσες βαφτισεις να υπομενεις
ποσες φορες να γεννηθεις
και τον αερα που ανασαινεις
ποσες φορες θα αρνηθεις

κουτσα στραβα τα καταφερνεις
να περισωσεις καποια λεξη
τωρα εμπρος μου μου την φερνεις
να μου προσφερει οσα αντεξει

θα σου την πω για να την μαθεις
με την σειρα σου να 'σαι λεια
αφου το θες καλα να παθεις
η λεξη αυτη,ειναι η "τελεια"

Είπες- Ξείπες

Ξεχνώντας αυτά που χες πει θα θυμάσαι
αναπολώντας ό,τι έκανες απ'αυτά που χες πει να 'ποφύγεις
αφηγώντας ό,τι 'χες πει σε κανέναν δε θά'λεγες
αναμένοντας κάτι που ποτέ δεν περίμενες
συχνάζοντας εκεί που δεν πήγαινες
ό,τι ευχόσουν το καταράστηκες
στην αυτοκαταστροφή εθίστικες συνειδητά
ποθώντας ό,τι απο παιδί 'χες μισήσει

Βούπερταλ – 1η επίσκεψη

Όνειρο κάθε στάσιμου, μα και κάθε ταξιδευτή, πόλη που μοιάζει με κορδέλα γιορτινή στις όχθες και τα βράχια του ποταμού. Μέρος όπου τα νερά του ποταμού Βούπερ είναι άφθονα και ο ήλιος καίει ακόμα και τους μελαμψούς παρά το μεγάλο γεωγραφικό του πλάτος. Εκεί τα τραίνα κρέμονται, και οι μετανάστες είναι οι νοικοκύρηδες. Οι διασημότητες είναι τόσο επίκαιρες όσο και οι ασημότητες και καθείς απλά δίνει σήμασία. Οι ασπιρίνες και τα μανιφέστα εκεί έκαναν τα πρώτα τους βήματα, εκεί αγάπησαν, εκεί απογοητεύτηκαν.

Τέλικος προορισμός, ατέλειωτο Ταξίδι.
Λίγα μπαγκάζια, πολλές ελπίδες,
Στάσεις ενδιάμεσες,
Ανάστατωση πρόσκαιρη,
Πολλά ταξίδια με νόστιμα ξύδια.
Κάθε επιστροφή μόνιμη μέχρι την επόμενη.
Ο Τελικός προορισμός,
Μεγάλος καημός,
Είναι πάντα εκεί και περιμένει.
Ταξίδι οριστικό, απροσδιόριστο νόημα:
Βούπερταλ

ο κύριος Παυλίκος - Επεισόδιο 2 - Η απαγωγή

Ο Γκρίγκολ δούλευε για πολλά χρόνια στον τομέα Β της περιφέρειας 3 της επικράτειας IV ως υπεύθυνος για τις διαστημικές πτήσεις στην σπείρα του Ορίωνα. Ηταν πάντα πιστός και αφοσιωμένος στην δουλειά του και ο τομεάρχης του τον είχε ενημερώσει πως εάν συνεχιζε έτσι κάποια στιγμή σίγουρα θα κέρδιζε μία μετάθεση στην περιφέρεια Γ, όπου ασχολείται με κοντινότερους γαλαξίες με αποτέλεσμα ο Γκρίγκολ να έχει περισσότερο χρόνο για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Αντ'αυτού τον έστειλαν σε μία διαγαλαξιακή αποστολή και του έδωσαν σαν βοηθό τον Μπούμπα, αυτόν τον φαφλατά με την τεράστια κοιλιά, όπου η αγαπημένη του ασχολία ήταν να μασουλάει συνεχώς οτιδήποτε φαγώσιμο και να φτύνει δεξιά και αριστερά όποτε μιλάει. Οπότε καταλαβαίνετε πως κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο Γκρίγκολ καταριόταν συνεχώς τους ανωτέρους του που τον έστειλαν σε αυτή την αποστολή με αυτόν τον ηλίθιο!

- Φτάνουμε Γκρίγκολ; Ρώτησε ο Μπούμπα και έβγαλε μια γκοφρέτα ΓΚΛ από την τσέπη του και άρχισε να την καταπίνει με ευχαριστηση.
- Λογικά o στόχος μας βρίσκεται πίσω από αυτόν τον κόκκινο πλανήτη.
- Πως είπες ότι λέγεται ο πλανήτης που ζει ο στόχος; είπε ο Μπούμπα φτύνοντας ψίχουλα πάνω στην κονσόλα πλοήγησης.
- Γή τον αποκαλούν οι κάτοικοι του. Σταμάτα τις ερωτήσεις τώρα και ετοιμάσου για την διαδικασία προσέγγισης στον πλανήτη Κ-34! Πρόσθεσε αυστηρά ο Γκρίγκολ.

Πίσω στον πλανήτη Γη ο κύριος Παυλίκος όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο επεισόδιο κοιμόταν ήσυχος στο σπίτι του και δεν είχε ιδέα πως οι δύο αυτοί εξωγήινοι θα άλλαζαν για πάντα την ζωή του. Όσο για την γυναίκα του, έστω και αν ήταν 4 το πρωί, εκείνη ακόμη δεν είχε γυρίσει σπίτι. Μάλλον θα είχε ρέντα απόψε.

Κάποια στιγμή ακούστηκε ένας βομβός από την μικρή αυλή του κύριου Παυλίκου. Φυσικά ήταν το διαστημόπλοιο των δύο εξωγήινων οι οποίοι πίστευαν ότι έφτασαν στην κατοικία του στόχου τους. Αφού τράβηξαν από την θήκη τους τα όπλα διάσπασης μνήμης κατέβηκαν από το σκάφος τους και κατευθήνθηκαν προς την πίσω πόρτα της οικίας του κύριου Παυλίκου.

Ξαφνικά απο το πουθενά εμφανίστηκε μία γάτα η οποία είχε αντιληφθεί την παρουσία των εξωγήινων και τρομαγμένη πετάχτηκε να φύγει, γεγονός που τρόμαξε τον Μπούμπα ο οποίος την σημάδεψε με το όπλο του και την πυροβόλησε ακαριαία. Η γάτα έπεσε ακίνητη στο έδαφος αλλά έμοιαζε περισσότερο κοιμισμένη παρά νεκρή.

- Αυτό θα την κρατήσει εδώ για λίγη ώρα χωρίς να μπλέκεται στα πόδια μας! Είπε περήφανα ο Μπούμπα.
- Είσαι ηλίθιος, είπε ο Γκρίγκολ δίνοντας μια διαγαλαξιακή φάπα στον Μπούμπα, θέλεις να ξυπνήσουμε τον στόχο;
- Μα ήταν απειλή Γκρίγκολ!
- Εσύ εισαι απειλή βλάκα...

Με σύντομες διαδικασίες οι δύο εξωγήινοι κατάφεραν να ανοίξουν την πόρτα και να κατευθυνθούν προς το εσωτερικό του σπιτιού. Προχώρησαν με αργά βήματα προς την κρεβατοκάμαρα του κύριου Παυλίκου και σταμάτησαν απότομα όταν άκουσαν έναν περίεργο ήχο, το ροχαλητό του!

- Τι είναι αυτό; ρώτησε με πραγματική απορία ο Μπούμπα;
- Είχα δεί μια εκπαιδευτική ταινία στην βάση σχετικά με αυτό, ψιθύρισε ο Γκρίγκολ, αυτόν τον ήχο βγάζουν οι κάτοικοι του πλανήτη Κ-34 καμμιά φορά όταν κοιμούνται. Μην ανησυχείς, προχώρα, δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο!

Άνοιξαν σιγά σιγά την πόρτα και βρέθηκαν πάνω από το κρεβάτι του κύριου Παυλίκου. Ο οποίος κοιμόταν σαν πουλάκι και όυτε που κατάλαβε την απειλή που βρισκόταν δίπλα του. Ούτως η άλλως στον ύπνο του έβλεπε να παίζει ρακέτες με δύο γυμνασμένες γυναίκες που είχαν τεράστια στήθη. Φυσικά ο ίδιος είχε κοιλιακούς φέτες (και άσπρα δόντια).

- Κοίτα πως κοιμάται! Νομίζω δεν χρειάζεται καν να του ρίξουμε με το όπλο, αυτός δεν θα καταλάβει τίποτα. Είπε χασκογελώντας ο Μπούμπα!
- Θα πάμε σύμφωνα με το πλάνο, είπε αυστηρά ο Γκρίγκολ και πυροβόλησε με το όπλο του τον κύριο Παυλίκο.

Βέβαια δεν είχε και μεγάλη διαφορά η κίνηση αυτή του Γκρίγκολ διότι ο κύριος Παυλίκος συνέχισε να κοιμάται του καλού καιρού. Έτσι τον κουβάλησαν με κόπο πίσω στο διαστημόπλοιό τους και τον έβαλαν σε ένα κλουβί. Ποτέ δεν ξέρεις πόσο επικίνδυνοι μπορεί να γίνουν οι γήινοι. Μπορεί στις εκπαιδευτικές ταινίες να φαίνονται ακίνδυνοι και αρκετά χαζοί αλλά ο Γκρίγκολ δεν είχε σκοπό να το επιβεβαιώσει.

- Αποστολή εξετελέσθη! Είπε περήφανα ο Γκρίγκολ. Φεύγουμε Μπούμπα, ξεκίνα τις μηχανές, πάμε πίσω στον πλανήτη Γκλόργκον.

Ποιοί είναι η εξωγήινοι; Γιατί απαγάγαν τον κύριο Παυλίκο που τον πηγαίνουν; Αυτές είναι ερωτήσεις που ίσως έχετε. Αλλά η υπομονή είναι αρετή όπως ξέρετε. Όλα αυτά θα τα μάθετε στο επόμενο επεισόδιο.

Όπως σας είχα υποσχεθεί η ζωή του κύριου Παυλίκου θα άλλαζε ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ και σήμερα ήταν αυτή η βραδιά. Θα μου πείτε και με το δίκιο σας βέβαια. Εξωγήινοι! Δεν υπάρχουν εξωγήινοι. Όπως και να έχει αγαπητοί αναγνώστες, καλύτερα να διαβάσετε την συνέχεια πριν το πείτε αυτό με σιγουριά! Μέχρι τότε βέβαια πιστέυω ένα ποίημα ίσως να σας καλμάρει.


Για αποστολή τους εστειλαν, τον Γκριγκολ και τον Μπούμπα
μα και οι δύο τους πέσανε ανύποπτα σε λούμπα.
τον κύριο Παυλίκο πήρανε θεωρόντας τον ως στόχο
μα μήπως ο πραγματικός μένει κάπου στο Σόχο;!

Τι θέλουν οι εξωγήινοι τον πρωταγωνιστή;
Ποιοι είναι και που μένουνε θα αποκαλυφθεί.
Αυτά και άλλα ερωτήματα ίσως απαντηθούν
στα νέα τα επεισόδια που θα(;) αναρτηθούν

Φα' τα

Η μικρή συμφωνία ξεκίνησε με μιά διαφωνία
Φα' τα
Το τώρα είναι τώρα ή σε λίγο;
Φα' τα
Ένα τασάκι προς το κεφάλι, παραλίγο
Φα' τα
Θα είμαστε κοντά παρά την απόσταση
Φα' τα
Τα μυαλά μας εκπέμπουν σε άλλη διάσταση
Φα' τα
Θέλω να σε χαστουκίσω μα είσαι μακριά
Φα' τα
Δεν αντέχω άλλο, θ' ανέβω την πλαγιά
Συμφωνώ
Χάρηκα, γειά

Απρίλη Νόστος

Ετούτο τον Απρίλιο δεν έλειψαν οι ρίμες
Ρημάζουνε τα κάγκελα στα χέρια μας οι λίμες
Ο κύρ Παυλίκος είν' νοθρός, νόθο παιδί του Πάκη
Γερόλυκος απηύθυνε το λόγο σε τσιράκι,
Υπάνθρωπος αναφωνεί, τριγλυκερομαστούρης
και οι αλήθειες σιωπηλές, τις κρύβει ένας καμπούρης.
Οι πληρωμές μας άφησαν ξεκρέμαστους στο ράφι
Τις σκέψεις μας τις τυραννά μακρύκανο ελάφι,
Κι αν κάποιον ελησμόνησα, Κρίμα
Στης γραφής το κάτω κάτω
Δεν σας στοιχίζει τίποτα, διαβάστε παρακάτω

Το γήρας ου γαρ έρχεται μόνον...

Όσο γερνάει ο άνθρωπος, ο κώλος του φαρδαίνει..
Κι άμα τον εγαμήσουνε δε το καταλαβαίνει.

ο κύριος Παυλίκος - Επεισόδιο 1 - Η πρώτη επαφή

Ο κύριος Παυλίκος τινάχτηκε από τον καναπέ. Πάλι τον είχε πάρει ο ύπνος μπροστά στην τηλεόραση, που εκείνη την στιγμή προσπαθούσε να του πουλήσει ένα ακόμη άχρηστο μπιχλιμπίδι το οποίο του υποσχόταν κάτασπρα δόντια, πολλές γυναίκες και κοιλιακούς σκακιέρα. Αλλά ο κύριος Παυλίκος δεν έπεσε στην παγίδα μιας και πλεόν είχε καταλάβει την ανουσιότητα μιας τέτοιας αγοράς και ούτως η άλλος είχε προβεί σε τέτοιες αγορές στο παρελθόν και οι κοιλιακοί του αντί για σκακιέρα συνέχισαν να είναι σαν μια παραφουσκωμένη μπάλα.

Έκλεισε την τηλεόραση πατώντας το μεγάλο κόκκινο κουμπι και ύστερα σηκώθηκε με αργές κινήσεις από τον καναπέ και έκανε μια βόλτα προς στο ψυγείο το οποίο του πρόσφερε άλλη μια στιγμή απόλαυσης χαρίζοντάς του ένα καλοψημένο μπριζολάκι Μοζαμβίκης που βρήκε στα σωθικά του. Μπορεί να ήταν κρύο αλλά δεν φάνηκε να ενοχλείται ιδιαίτερα. Ο κύριος Παυλίκος είναι ένας βολικός άνθρωπός, ένας άνθρωπος σαν εμένα και εσένα, με την δουλίτσα του, την γυναικούλα του, τους φίλους του, το αμάξι του και μια ζωή όπως αυτές που βλέπει στις διαφημίσεις. Απλά είναι λίγο χειρότερη. Γιατί η ζωή του δεν είναι διαφήμιση, είναι αλήθινή και η αλήθεια πάντα πονάει όπως είπε κάποτε ένας σπουδαίος τροβαδούρος.

Καμμιά φορά ο κύριος Παυλίκος αναρωτιόταν μήπως ήταν ήδη νεκρός, είχε ήδη τα συμπτώματα, ήταν κλεισμένος σε ένα κουτί όλο το 24ωρο και δεν κουνιόταν και πολύ πολύ. Άσε που όλη η γειτονιά τον είχε θάψει τότε που αποφάσισε να αγοράσει ένα αμάξι λίγο πιο ακριβό από τα συμβατικά. Σκεπτόμενος όλα αυτά ο κύριος Παυλίκος πήρε μια βαθιά ανάσα που του θύμισε ότι είναι ακόμη ζωντανός και κατευθύνθηκε προς τα ενδότερα του σπιτιού του, στην κρεβατοκάμαρα του, όπου μετά από 2 ώρες τηλεπροβολής τον πήρε πάλι ο ύπνος.

Τώρα θα με ρωτήσετε, όλα καλά, αλλά που είναι η γυναίκα του κύριου Παυλίκου; Η γυναίκα του σαν γνήσιο θηλυκό ήξερε πολύ καλά να κάνει αυτό που θα έκανε κάθε γυναίκα που θα παντρευόταν κάποιον που ανήκε στα μεσαία αστικά στρώματα, του έτρωγε τα λεφτά. Απόψε είχε πάει από τους Αργυρίου όπου είχε στηθεί ένα πολύ καλό καρεδάκι. Μα καλά ο κύριος Παυλίκος δεν φαίνεται για αφελής άνθρωπος, πώς γίνεται να αφήνει την γυναίκα του να ροκανίζει την περιουσία του σαν κάστορας; Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση αγαπητοί αναγνώστες, αλλά δεν είμαι ο κατάλληλος να σας δώσει μια απάντηση (και κανείς άλλος πιστεύω...).

Ας γυρίσουμε πίσω στην ιστορία μας όμως, ο κύριος Παυλίκος έπαιρνε τον ύπνο του δικαίου στο μαλακό κρεβάτι του αλλά η αποψινή βραδιά θα του επεφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη! Μπορεί αυτή τη στιγμή ο κύριος Παυλίκος να έβλεπε στον ύπνο του λευκά δόντια, γυναίκες και κοιλιακούς φέτες αλλά καμμιά φορά η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια και σήμερα είχε διαλέξει τον κύριο Παυλίκο ως θύμα της.

Το ξέρω ότι περιμένετε με αγωνία να μάθετε τι περιμένει τον κύριο Παυλίκο, αυτό το συμπαθητικό ανθρωπάκι που το χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, αλλά θα σας αφήσω με την αγωνία και την υπόσχεση ότι λίαν συντόμως θα μάθετε περισσότερα! Μέχρι τότε ίσως σας κρατήσουν συντροφιά οι παρακάτω στίχοι.


Στον καναπέ του ήσυχος ο κύριος Παυλίκος
σαν μικρό μωρό κοιμήθηκε για ακόμη μια φορά
μα και ύστερα που ξύπνησε δεν έχει διαφορά
πρόβατο κατάντησε από σπουδαίος λύκος

παίζει η μοίρα σήμερα περίεργα παιχνίδια
και ίσως μονάχα απόψε να κοιμηθείς βαριά
την νύχτα την αποψινή θα έρθει η ζαριά
που θα σε βγάλει απο το βούρκο και τα ίδια.

Πάρτα

Καθόμουνα στον καναπέ και βρήκα ένα καπέλο
κι αμέσως διαισθάνθηκα πως ένα μπυράκι θέλω
κι ακόμα να την άραζα κάτω απ'ένα δέντρο
να'μουν ξανά στη θάλασσα, να φύγω απ'το κέντρο.

Κάποιον τον δυσαρέστησε η παραπάνω ρίμα
κι όντως στεναχωρέθηκα αλλά απ'την άλλη, κρίμα
δεν είναι όλοι ικανοί ποιήματα ν'αραδιάζουν
μα κάποιες είν'οι μούσες τους και έμπνευση μοιράζουν.

ελάφι

εκείνη που ποθώ
έρχεται μες τη νύχτα.
για να χαϊδέψει το στόμα μου
με τα μαλλιά της,
καθώς τα χείλη μου ζητούν
το τρυφερό της
ν’ αγγίξουνε αυτί
και εκεί βραχνά
το μυστικό να ανασάνουν.
Τόσο κοντά
ζαλίζομαι
μες το μαγνητισμό της
όπως του χάους ο βράχος
θέλγεται
στη σφόδρα ατμόσφαιρα της γης
και καίγεται.
τότε τα πόδια μου ακουμπούν
τους μαλακούς γοφούς της
και απλώνομαι όλο γύρο της
σαν άγρια φυλακή.
Κι εκείνη θέλοντας
να έρθει ο θάνατός της,
λύνεται ανασαίνοντας
αφήνοντας μου
το λαιμό της να φανεί.
Και ασελγώ στο δέρμα της,
στο στήθος
και στα χείλη.
με βλέμμα ελαφιού στα χέρια μου
γέρνει για να χαθεί.
πάνω μου αισθάνομαι το ρίγος της.
Αύρα τις λάβας μέσα τις κυλεί.
Εκείνη που ποθώ
έρχεται μες τη νύχτα.

δίχως έμπνευση

καλά θα ήταν να ήξερα
τι θά'θελα να γράψω
και τις στροφές του ποιήματος
με έμπνευση να βάψω

να έφτυνα τετράστιχα
γεμάτα με εικόνες
χρωματιστές πριγκίπισσες
γυμνόστηθες γοργόνες

δίχως τη σκέψη του αύριο
έγνοια λοιπόν καμμία
όλη η ζωή μας θα'τανε
μια ωραία παραλία

αν η ψυχή δεν είχε κάγκελα
δεν είχε παρωπίδες
καλά θα τα περνούσαμε
δίχως τις αλυσίδες

τρεμπέλης μπεκροσκέφτομαι
τρεμπέλικα μιλάω
τρεμπέλικα πίνω νερό
κι ύστερα κατουράω...

αρχίδια καπλαμά...

μόνος, μονάχος, μοναξιά,
μόνο μονά, ποτά διπλά!
Αέρας άεργος αέναα αγρυπνά
κι όποιος κοιμάται ποτέ δε ξυπνά

στον λαβύρινθο τούτο ειμαι πάλι εδώ
ψάχνω την άκρη γιατί θέλω να βγω
μα που είναι ο μίτος που θέλω να βρω
που είναι η Αριάδνη, που είμαι κι εγώ;

έτσι η μέρα ξανά ξεκινά
όμως η νύχτα ποτέ δεν ξεχνά
Θα έλεγα και άλλα απόψε παιδιά
μα όπως και να'χει, αρχίδια καπλαμά!

Free Panda

Always, as I may know, you wanted to be free
But the guards just refused
To open the doors
Only to hinder you
From becoming a natural fugitive

Always, Your black eyes always filled me with sorrow
When I stared you in your cage glowing in decay

Always, you may be fluffy
Always giving away revelations
You always eat eucalyptus
Maybe you 'll fuck someday...

Πάντα

Πάντα, το ξέρω ήθελες ελεύθερο να ζήσεις
μα οι δεσμοφύλακες αρνήθηκαν
να ανοίξουνε την πόρτα
μήπως και ξαναγίνεις
ενάς δραπέτης φύσης

Πάντα, τα μαύρα μάτια σου με γέμιζαν με θλίψη
όταν σε έβλεπα στο κελί στη φέξη και στην σήψη

Πάντα, μπορεί να είσαι χνουδωτό
πάντα με αποκαλύψεις
πάντα θα τρως ευκάλυπτο
και ίσως να γαμήσεις...

xxx ες

Ξες ότι ξέρω καλά
πως σ’ αρέσει…

Ναι ξέρω..
.. αμέ..
πως σ’ αρέσει και..
ξες..

Κι όταν αγγίζει..
απαλά..
Το νοιώθω ότι..

ξές..

αργά…
ενώ ανεβαίνει.. και

.. χτυπά δυνατά.
ξες..

και η ανάσα..
ε;

πόσο καλά το ξές..

ζέστη..

τινάζεσαι..

και τρέμει..

ξες…

Πληγώνομαι μα δεν Πληρώνομαι

Δούλευε άχρηστε με είπες επιτακτικά

Λες κ' εισ' αφέντης σ' έργα καταναγκαστικά

Και κάθε σούρουπο και κάθ' αυγή πληγώνομαι

Σε μια κλούβα δουλεύω σκυφτός, μα δεν πληρώνομαι

Ένα άσμα παλιό, τραγούδι μυρικαστικό

Πολλές φορές το άκουσα, δεν είναι φεμινιστικό

Οι ωραίοι λέει έχουν χρέη, και πληρώνουν με φιλιά

Γι αυτό θα κάνω πλαστική, ίσως βάλω και μαλλιά

Ο Υπάνθρωπος αναφωνεί FUCK - Fornication Under Consent of the King

Ακρώνυμα υστερικά μας κουδουνούν την πόρτα
Μόνος τρεμπελοσκέφτεσαι πως θα τα φέρεις βόλτα
Ένας μυξιάρης βασιλιάς μας έχει του ποδιού του
Κι αν δεν σε μέλει να γαμείς είν' μέσα στο νού σου

Περήφανα το φώναξες μα όμως μη γελιέσαι
Ελεύθερος δεν γίνεσαι, καμπόσος μη περνιέσαι
Τη μνεία του συνέχεια η γλώσσα σου σαλιώνει
Στη κάμαρη σου κορδωτός αόρατος καμαρώνει

Κι οι παρενθέσεις της ζωής δεν είναι παιχνιδάκι
Στον κόρφο μας συνέχεια αόρατο λουράκι
Άσε τους νέους να χαρούν, και σαν καλά γεράσουν
Τα παρενθοακρώνυμα σίγουρα θα ξεχάσουν

Κατάρα ρίχνω φίλε μου, μη λησμωνείς πως ζούσες;
Είναι μεγάλη η ζωή και προσεχώς παρτούζες :P F.U.C.K

οι αληθειες..

τις πιο εκφραστικες μου ωρες
επιλεγω να παω να κοιμηθω
οχι γιατι θα ντραπω οταν διαβασω αυτο που εγραψα
την αλλη μερα
αλλα γιατι φοβαμαι να το μαθω.
καληνυχτα..

Ο υπάνθρωπος

τριγλυκερίνη πέτρινη
απλώθηκε στο σύμπαν
και η αστρόσκονη δεν κολυμπά
τρεις νάνοι μου το είπαν

Ο θαυμαστός ο κόσμος μας
έχει πολλά να δώσει
μα ό,τι αγαπάς το πιο πολύ
αυτό θα σε σκοτώσει

γενήθηκες απέραντος
στη μαγική μας φύση
μα έγινες υπάνθρωπος
που ξέχασε να ζήσει

πλέον είναι πολύ αργά
η ρόδα να γυρίσει
κοιμήσου στην οθόνη σου
που έχεις αποκτήσει

Είναι ζωή μας σήμερα
γεμάτη αντιθέσεις
και τα παδιά πλέον μιλούν
με ερωτηματικά και παρενθέσεις ;)

Ο Γερόλυκος

Ο Καπετάνιος είν' τρανός, καπνίζει και χασίσι
Ποτέ του όχι δεν θα πεί σ'ενα καλό γαμήσι
Κι όταν οι φίλοι του ζητούν να πάρουν μία τζούρα
Κοινόχρηστη είν' η φούντα του, μαζί και ή χαμούρα
Την έχει ζήσει την ζωή επάνω στο βαπόρι
Καταλαβαίνει τι θα πει η μοναξιά, το ζόρι

Τρομοράφτης

Σαράντα καβαλάρηδες με πήρανε κατόπι
Γιατί 'ναι λέει και καλά παράνομο το τόπι
Το νήμα επικίνδυνο, κόμπους μπορεί να φκιάσει
Και στο λαιμό τους ξαφνικά θηλιά να τους περάσει
Λοιπόν απολογήθηκα πως ήμουν ένας ράφτης
Μα μπρός στο τοίχο στήθηκα, δουλειά ο νεκροθάφτης

Κρυμμένη Αλίκη

Κρυμμένο κρεμμύδι μ' έκανε να κλάψω
Στο μαύρο σκοτάδι προσπαθώ να το ψάξω
Άπλυτο φώς, δακρυσμένος φακός
Το κρεμμύδι άφαντο, θαυματικός λαγός
Θέλει να μου πεί της τρύπας μυστικά
Πως ο αόρατος γάτος νυστικός αγρυπνά
Παιχνίδι της τράπουλας, ασόδια ζαριά
Καλομαθημένος δάσκαλος με τραβά απ' τ' αφτιά
Και του μυαλού η Αλίκη μόνη, ξανθιά
Σκέφτεται πάλι ανέκδοτα χαζά

Μπύρα είναι θα περάσει

κατέληξα ανάξιος κατέληξα σακάτης
καταραμένο παρελθόν καταραμένη μοίρα
μεθυσμένος έπεσα καταγής
και χύθηκε παντού η μπύρα.
Λερώθηκαν οι γκόμενες
στραβώσανε οι πορτιέροι
κι γω οταν εξύπνησα ητάνε μεσημέρι.
Με ξέχασε η Μόνικα
με άφηκε η Τζέσυ
μ' απάτησε η Πάμελα
κι' όμως εμέ μ'αρέσει.
Με βρίζανε οι φίλοι μου
με κράζαν οι γνώστοι μου
για μια μπύρα που χύθηκε
μ'αφήσαν οι δικοί μου.

Πώς όταν μαγειρεύεις φακές
περμένεις ο χρόνος να τις βράσει
έτσι και τώρα μην ανησυχείς
μπύρα είναι θα περάσει.

Ολική διαστροφή (πρώτα δείγματα)

Νάνοι παίζουν μπάσκετ, το ματσ ντέρμπυ, και το σκορ αδιάφορο
βρέφη παίζουν ξύλο, οι μπουνιές σφοδρές, μα τα μάτια τους λευκά
κουλοί παίζουν τάβλι, έφεραν εφτάρες και'πιάνουν' τη κουβέντα
ευνουχισμένοι παίζουν το πουλί τους.
Αγαπάς να σκοτώνεσαι δίχως να ζεις
εθίζεσαι σε δηλητήρια μιας αφορμής
ελπίζεις στο θάνατο και όμως ελπίζεις
πίνοντας μεσάνυχτα το πέμπτο σου νες.
Μαύροι κάνουν σολάριουμ
άσπροι κάνουν τα μαλλιά τους άφρο,
και ψάρια δεν υπάρχουν πια παρά μόνο σε ακουάριουμ
Σουλτάνοι που σκουπίζουν
κώλοι που δε μυρίζουν
ανάξιοι που αξίζουν
γατιά που γαβγίζουν.
Μωρά που ξύπνησαν φιλοσοφούν σ' αμπέλια
νέοι χαζεύουν σε σκά παίζοντας σκάκι
μεσήλικες μπεμπεδίζουν χωρίς την βασίλισσα
και οι γέροι πιο γεροί απ' όλους.

Ολική διαστροφή (δεύτερο δείγμα)

Νάνοι παίζουν μπάσκετ και το σκορ αδιάφορο
βρέφη παίζουν ξύλο μα τα μάτια τους λευκά
κουλοί παίζουν τάβλι και έφεραν εφτάρες,
ευνουχισμένοι παίζουν το πουλί τους.
Αγαπάς να σκοτώνεσαι δίχως να ζεις
εθίζεσαι σε δηλητήρια μιας αφορμής
ελπίζεις στο θάνατο και όμως ελπίζεις
πίνοντας μεσάνυχτα το πέμπτο σου νες.
Μαύροι κάνουν σολάριουμ σε γνώμες ανήκουστες
άσπροι τα μαλλιά τους άφρο, λουτρά δεν ακούν
και ψάρια δεν υπάρχουν πια
παρά μόνο σε ακουάριουμ. Που καήκαν απο το σολάριουμ
Μωρά φιλοσοφούν αμπέλια που ξύπνησαν
νέοι αργοπεθαίνουν σε σκάκι αδειανό
μεσήλικες μπεμπεδίζουν χωρίς την βασίλισσα
και οι γέροι πιο γεροί απ' όλους.

Ολική Διαστροφή (ένα δείγμα)

Νάνοι παίζουν μπάσκετ
βρέφη παίζουν ξύλο
κουλοί παίζουν τάβλι
ευνουχισμένοι παίζουν το πουλί τους.
Αγαπάς να σκοτώνεσαι
εθίζεσαι σε δηλητήρια
ελπίζεις στο θάνατο
πίνοντας μεσάνυχτα το πέμπτο σου νες.
Μαύροι κάνουν σολάριουμ
άσπροι τα μαλλιά τους άφρο
και ψάρια δεν υπάρχουν πια
παρά μόνο σε ακουάριουμ.
Μωρά φιλοσοφούν
νέοι αργοπεθαίνουν
μεσήλικες μπεμπεδίζουν
και οι γέροι πιο γεροί απ' όλους.