Κατουρημένες ποδιές

Φτύσαμε στους τάφους σας καριόληδες
φτύσαμε στα μούτρα σας για υποτίμηση
φτύσαμε τα παιδιά σας για ανατίμηση
φτύσαμε στον κόρφο μας να πάνε όλα καλά
φτύσαμε τα μπούτια μας να ξεγλυστρίσουμε
φτύσαμε νίπτω τας χείρας μας και ούτε γάτα ούτε ζημιά
φτύσαμε τα δόντια μας να μην τα τρίβουμε άλλο
φτύσαμε αίμα για να τα καταφέρουμε
φτύσαμε γιατί μας τσίμπησαν 
φτύσαμε τόσα γραμματόσημα και δεν απάντησαν ποτέ
φτύσαμε ξεφυλλίζοντας τόσες θεωρίες
φτύσαμε φτύσαμε φτύσαμε φτύσαμε φθυσικοί πια 
φτύσαμε για μια ξελευθερία
σάλιο δεν έμεινε πια για να φιλήσουμε 

φυστίκια μηδέν

κιτρινισμένα πλεμόνια
σάπια μυρωδάτα λεμόνια
ανεκδιήγητες μέρες
λόγια σαθρά και φοβέρες

κρίσιμες ώρες
παρθένες αιώρες
πουτάνα υποθάλπει
μία καριόλα κάλπη

φυγή μηδέν και φυστίκια,
έτσι για να περνάει η ώρα