Βλαχοcelebrity

Celebrity σε μια στιγμή και η ρότα έχει αλλάξει
Φιγούρα κάνω στο χωριό με σπορ κουπέ αμάξι
Όλοι το χέρι δίνουνε στο σικ πρωτευουσιάνο
Περνιέμαι για σημαντικός μα τίποτα δεν κάνω

Οι μέρες μου αδιάφορες, γεμάτες κιτρινίλα
Απ'εξω "γράφω" μια χαρά, το μέσα μου σαπίλα
Τις κάμερες αναζητώ να πω καμιά κουβέντα
Να φάω και κάνα μωρό, τώρα που έχω ρέντα

Τα βράδια στα καλύτερα, μαζί με την κυρά μου
Που αφού την εξεκώλιασαν την έκανα δικιά μου
Φοράω το σακάκι μου, τον άσπρο καλτσοδέτη
Και βγαίνω στην περιφορά, να κάνω τον αφέντη

Celebrity σε μιά στιγμή και ο κόσμος έχει φτιάξει
Μπορεί να είμαι ανάξιος, μα φαίνομαι εντάξει

Παρα - ποίηση

Αισθάνθηκα πως έφτασε η ώρα για να γράψω
και για να βρω την έμπνευση, ξέρω πια που να ψάξω
Θα φάω γύρο με τυρί, αυγό και μαγιονέζα,
και μέσα στο wc θα μπω κι εκεί θα πέσω τέζα
Γιατί η έμπνευση παιδιά, αυτό καλά το νοιώθω,
μπορεί να ζει στις κορυφές, μπορεί όμως και στον βόθρο
Κι ας πούνε οι επικριτές, πως έτσι να μιλώ δεν κάνει
για μένα η πολυμνία μου, ζει μέσα στην λεκάνη

Αυτά λοιπόν συνάδελφοι,τρελοί,καταραμένοι
κι όποτε πάτε προς νερού το νού σας!Η έμπνευση προσμένει...

Συνάντηση με την Ευθύνη

Φίλοι γνωστοί τον είχανε για έναν τρελό, τρεμπέλη,

Με μαεστρία απέφευγε των ευθυνών τα βέλη,

Μέρες και νύχτες μόνος του ανήσυχα περνούσε

Τον πόνο δεν τον γνώριζε, χείρα τού δεν κουνούσε

Σκοτούρες κι αν τον λύγιζαν,

Κι οι μέρες του ήταν μαύρες

Μια μπίλια στο μπεγλέρι του κάθετα την κυλούσε

Μα η Ευθύνη σαν αργεί ποτέ δεν σε ξεχνάει

Έτσι κι αυτόν ένα πρωί το τζάμι του χτυπάει

Ευθύς στα μάτια την κοιτά

Κατάματα τον τηράει,

Γαλάζιες είναι οι κόρες της

Δύσκολα τις ξεχνάει,

Δυό μέτρα πάνω από την γη,

Ζαλάδα φέρνει μες στο νου

Με μιας τον γονατάει

Τέτοιαν Ευθύνη είν’ καλό καθ’ άντρας να κρατάει

Τάο Τε Τσίνγκ..

Το να μη-γνωρίζεις είναι η αληθινή γνώση.
Το να υποθέτεις πως ξέρεις είναι αρρώστια.
Πρώτα συνειδητοποιήσε ότι είσαι άρρωστος,
Έπειτα μπορείς να πλησιάσεις την υγεία.

Η σοφός είναι η γιατρός του εαυτού της.
Έχει γιατρέψει τον εαυτό της από όλες τις γνώσεις.
Γι αυτό είναι αληθινά ακαίρεη.

(ποίημα του Λάο Τσέ απο το TAO TE CHING)

Tάο Τε Τσίνγκ.

Αυτοί που γνωρίζουν δε μιλάνε.
Αυτοί που μιλάνε δε γνωρίζουν.

Κλείσε το στώμα σου,
Μπλοκάρισε τις αισθήσεις σου,
Στόμωσε την αιχμηρότητά σου,
Λύσε τους κόμπους σου,
Μαλάκωσε το βλέμμα σου,
Κατακάθησε τη σκόνη σου.
Αυτή είναι η προταρχική ταυτότητα.

Να είσαι σαν το Ταό.
Δεν μπορεί να προσεγγιστεί ή να αποσυρθεί απο κάτι,
Να επωφεληθεί ή να βλαφτεί,
Να τιμηθεί ή να εξευτελιστεί.
Παραδίνει τον εαυτό του συνεχώς.
Γι'αυτό αντέχει.

(ποιημα του Λάο Τσέ απο το TAO TE CHING)

Πατσίνο, Ντε Νίρο όλα

Τα έσοδα μηδαμινά για βόλτες και φαϊ,
Οπότε ας αλλάξουμε κανάλια στην τιβί
Ποιότητα αποκρουστική, επίπεδο sub-zero
Το μόνο που αναζητώ: Πατσίνο ή Ντε Νίρο

Νονοί, Καρλίτο και Scarface, Goodfellas και Casino
Την κόκα που ρουφούν αυτοί θα ήθελα να πίνω
Να πάρω και περίστροφο, στη μέση να το ζώνω
Νταβάδες να πυροβολώ, πουτάνες να λυτρώνω

Χτίστες αγράμματοι

Αν θες να γίνεις μύστης

και στα μυαλά της χύστης...

το κόλπο θα σου μάθω που κάνουμε οι μύστες,

για να πετύχεις άκουσε και άσε τις άλλες λίστες...

τις γκόμενες για ν' απογειωθούν χτύπα ελαφρά και βρίσ' τες

που να τις δω τις γκόμενες εγώ κι οι άλλοι μύστες,

όταν αυτές συχνάζουν ε στα μπαρ μα και στις πίστες;;;

της τεχνικής της κόμπρας μην παραβείς τους νόμους,

ξεστράβωσε τα μάτια σου και μην σηκώνεις ώμους,

αν να προκόψεις θες άκου και μας τους μύστες,

υπνώτισε τις γκόμενες και πριν ξυπνήσουν γδύσ' τες

γιαυτό θα κάνω γκρουπ κι εγώ που θ' ονομάσω "οι μύστες",

να μπουν για να ξεστραβωθούν του facebook οι χρήστες.

"COULTOIR", "ΚΑΠΕΤΆΝΙΟΣ"

Γιατί τα φτύνεις;

κατέληξα να πλέκω μεθαυριανά κουλούρια
χτενίζοντας απρόσκοπτα τα ανασφαλή δήθεν
μιας άλλης εποχής.
πρέπει να βγάλουμε να οπλίσουμε κουμπούρια
να γίνουμε προδότες μηδενική ανοχής.

Καρπάζωσα το άτι μου που είναι γερά δεμένο
λύνωντας σταυρόλεξα με κίτρινα κουτάκια.
Είναι ωραία τα πολύχρωμα αστράκια
και κάθε μέρα να νυχτώσει περιμένω.

ο μολυβένιος κομμωτής κοιμήθηκε στα πράσσα
και ένα κουνέλι μπελαλής μου φόρεσε τα ράσα.
κοκτέιλ εκρηκτικό, μια νέα τραγωδία
χαράμισα τα νιάτα μου σε ασπόνδυλα ωδεία.

χαζός εγώ και η χαζομάρα, πιο χαζή απ'όλες
πουτάνες και αν γεννήθηκαν, κατέληξαν καριόλες.
αφρίζει η μπύρα μέσα μου σαν την οργή και εκείνη
ποτέ δεν τα κατάπινε. αντίθετα, τα φτύνει.

Μαύρο

Απ'το Ναδίρ εις το Ζενίθ
Και απ'την κοπριά στα άνθη
Όλα θα είναι υπέροχα
Με εμένα για νομάρχη

Άνθρωπος με συναίσθημα
Δίπλα στην κάθε ανάγκη
Δακρύζω πάντα ακούγοντας
Τους φόβους και τα άγχη

Στο δρόμο εμφανιζόμενος
Λόγια ακούω αγάπης
Πραγματικά δεσμεύομαι
Λέξεις να κάνω πράξεις

Μα σαν το χρίσμα κερδιθεί
Το λαμπερό θα γίνει γκρι
Δεν είναι εύκολο γιατί
Ο κύκλος φαύλος φαίνεται
Και ακόμα καλά κρατεί