Ταλαιπωρημένος υπάρχω
όπως και οι μπόμπες
οι οποίες με θωρούν
κατάψυχα και μου λένε
Φύγε από εδώ,
δεν σε θέλουμε,
φύγε!
Άψυχα εμβατήρια
δίνουν το κίνητρο.
Νεκρές οπτασίες
αφοδεύουν τετράδια
μπλε με γραμμές του τράμ.
Πατάνε ξεχασμένες ώρες!
Εχτές, προχτές, σήμερα και πάντα!
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
καταραμένες μπόμπες
ΑπάντησηΔιαγραφή