Τα μπου

Τέτοιους καιρούς μιλάν’ το μπου φαρσί,
Περίεργο, μα πιό καλά κι απ την αγγλική.

Το μπου ειναί πάντα μπου,
Το μπουμπου , ειν’ κι αυτό μπου.
Ποτέ μου δεν το ένιωσα το σκέτο μπου,
Πάντα με μπέρδευε το ατιμο μπουμπου.

Το βλέπεις γραμμένο παντού,
Και αν φίλο θες να σε ακού,
το μπου, μπουμπου πρέπει πάντου
στους λόγους να μπουν τα μπου.

Κι ο πιο καλος κριτής των μπου
Το κρίνει με λόγο, λόγω μπου.
Το μπου ειναί πάντα μπου
Το μπου μπου, κι αυτό μπου.

Καμιά φορά το μπου, το μπουμπου,
Κάποιος δεν ξέρει να το πει,
Τότε αυτός ο κάποιος πρέπει
Γιατρό να βλέπει που και που.

Πάλι, σε γύρισμα ανάκατου καιρού
Κόντρα σε λογικού μπουμπούνα νου,
Το μπου δεν θέλει μπου να δει,
Κι αν μπου δει, με μιας αγανακτεί

Γιατί τα πιο γνωστά τα μπου
Έχουν δει μπου και μπου,
Και κάποιων μπου η φίρμα
Ήταν μικρή πριν πέσει σύρμα.

Κακό μωρέ μικρό, ας τους