βελούδινη νοσταλγία

σάπιες είναι οι ημέρες
και η φύση μας νωθρή
τίποτε δεν θα απομείνει
ούτε μία σκέψη ορθή

πέρα από τη μοναξιά
πέρα από τον πόνο
η μόνη ευχαρίστηση
να σε αφήσουν μόνο

κι ο θάνατος καραδοκεί
το ψέμα σε κυκλώνει
πίστευες πως ξημέρωνε
μα αντίθετα νυχτώνει *

τα πάντα είναι τίποτα
το τίποτα είν'τα πάντα
ίσως, μπορεί να έφτασες
και εσύ ως τα τριάντα

μα όμως τι κατάφερες;
που μια ζωή σε φτύνεις;
είσαι σκοινί που έδενες
νομίζοντας πως λύνεις!

το μόνο που απόμεινε
είναι μια μέρα αργία
και μία ασχημάτιστη
βελούδινη νοσταλγιά


* παλιό αλλά καλό