Ο νικολάκης

Ο νεκρός χρόνος κοίτεται ζωντανός
πίσω από τη μαγεμένη αχλαδιά,
τρικλίζοντας και φτύνοντας
τα κουκούτσια της νιότης μας

Άνω τελεία, τραπέζια με σημαίες
από πέντε ηπείρους
Να κοιμηθώ ή όχι; Πάψε!
πατατοσαλάτα, παράξενο, παραζάλη,
παραθείο, παραγάδι γεμάτο
και εσύ πάλι νηστικός

Καούρες, κάψιμο, καρύδια
μαλάκωσαν σα μαλάκιο καλοκαιρινό

Νανουρίζεις μια παρθένα πόρνη
πάνω στη παραζάλη της
ΒΙάζεις τις καλόγριες
με τα άσπρα ράσα

Πεθαμένο σπέρμα κοίτεται στα μπούτια σου.
Ο νικολάκης είναι νεκρός!
Τέλος. Αρχή. Τέλος.