Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

Γιατί τα φτύνεις;

κατέληξα να πλέκω μεθαυριανά κουλούρια
χτενίζοντας απρόσκοπτα τα ανασφαλή δήθεν
μιας άλλης εποχής.
πρέπει να βγάλουμε να οπλίσουμε κουμπούρια
να γίνουμε προδότες μηδενική ανοχής.

Καρπάζωσα το άτι μου που είναι γερά δεμένο
λύνωντας σταυρόλεξα με κίτρινα κουτάκια.
Είναι ωραία τα πολύχρωμα αστράκια
και κάθε μέρα να νυχτώσει περιμένω.

ο μολυβένιος κομμωτής κοιμήθηκε στα πράσσα
και ένα κουνέλι μπελαλής μου φόρεσε τα ράσα.
κοκτέιλ εκρηκτικό, μια νέα τραγωδία
χαράμισα τα νιάτα μου σε ασπόνδυλα ωδεία.

χαζός εγώ και η χαζομάρα, πιο χαζή απ'όλες
πουτάνες και αν γεννήθηκαν, κατέληξαν καριόλες.
αφρίζει η μπύρα μέσα μου σαν την οργή και εκείνη
ποτέ δεν τα κατάπινε. αντίθετα, τα φτύνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου