Μπερεκέτι

το ξέρεις περιμένω σαν νεκρός σε μια άδεια κάσα,
μια ψεύτικη, μια κάλπικη δευτέρα παρουσία,
πάντοτε θα με ενοχλεί η ατέρμονη σου απουσία,
μία βραδιά, λίγα ποτά και κάποια ανέραστη Νατάσα.

για ακόμη μια θολή βραδιά πότισα το άπληστο λαρύγγι,
πληρώνω ένα τσολιά φονιά, σβήνω τσιγάρα με φωτιά,
φοράω άσκοπα παλτά, μικραίνω ενήλικα παιδιά,
στη σχάρα η παρδαλή γουρούνα δίχως ξύγγι.

μία ζωή η ζωή χαρίζει πορτοκάλια,
τι και αν ήθελες γλυκόλουστα λεμόνια,
αέρας δηλητήριο γεμίζει τα πλεμόνια,
και όλοι μας είμαστε αιώνια, πάντα χάλια.


σύντομες, πρόσκαιρες στιγμές, αιώνια άσκοπες χαρές,
και η ελπίδα μπερεκέτι.