Αγάπες καλοκαιρινές

Θυμάμαι γέλια δυνατά, ποτήρια υψωμένα
Για θάλασσες μιλούσαμε και μέρη ξεχασμένα
Και ύστερα κανονίζαμε μες του ποτού τη ζάλη
Για να ξανανταμώσουμε σε κάποιο περιγιάλι
Και να που εδώ βρεθήκαμε, μα εσύ έχεις αλλάξει
Και πίσω παίρνεις όλα αυτά που τότε μου’χες τάξει
Είσαι ζώο.