Χωρίς χωρίσματα χωριστήκαμε, γλυκιά βραδιά.
κάνα οχτάρι χρόνια, με τέσσερα παιδιά.
ο ορίζοντας ορίζει ορισμένους,
μα άλλους τους αφήνει αόριστους, χεσμένους.
περιμένω μια ανελέητη λαίλαπα να φουντώσει
και έναν αγρότη κουλό πάλι να οργώσει
της ζωής το παραμύθι
απερίγραπτη η λήθη.
Αναμμένες αναμονές περιμένουν τον πυροσβέστη τους,
τουαλέτες πεντακάθαρες περιμένουν το χέστη τους,
και εγώ ακόμη εδώ!
Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου