σπαρταράω σα το ψάρι
στην ακρογιαλιά στην όχθη
με έπνιξαν τα βάσανα
οι λύπες και οι μόχθοι
μισής ζωής ανθόσπορος
μιας τρέλας καταφύγι
καρδιά που έκλεισε γερά
και πλέον δεν ανοίγει
Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΣΤΕΚΙ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ
[ρεμπελ(εύω) -ος (αναδρ. σχημ.)]
[τουρκ. tembel (από τα περσ.) -ης· τεμπέλ(ης) -άκος, -αρος]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου