Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

Λόγια Ανείπωτα

Ήρθες ξαφνικά ένα βράδυ
δε σε περίμενα
ξυριζόμουν στο μπάνιο
και ζέστενα ένα τσάι να πιω
πριν πέσω.

Χτύπησες την πόρτα
πρεζάκια μόνο έρχονται τέτοιες ώρες
βραδυνές
κι όταν σε είδα πάγωσα
τα πόδια μου κοπήκαν.

Σου άνοιξα, σταυρωτά με φίλησες
και σε μύρισα.
Είχα ξεχάσει το άρωμα γυναίκας
και ειδικά το δικό σου.
Το τσάι σου πρόσφερα
χωρίζοντάς το στα δύο και κάτσαμε στο τραπέζι.

Μου μιλούσες και με ρωτούσες συνέχεια
διάφορα
και ενώ καταλάβαινα ότι και εσύ
άβολα ένοιωθες
δεν είχα κάτι να σου πω.
Δεν είπα τίποτα.

Έφυγες, με χαιρέτησες
παραξενεμένη
και μου είπες
γιατί έτσι μου φέρεσαι?
χοντροκέφαλος όπως πάντα
είσαι.

Έφυγες, και ακόμη και τώρα
το μόνο που νοιώθω
είναι ότι τίποτα δεν έχω να σου πω.
Όλα εσβησαν, από καιρό τελειώσαν.

Κουφάρι η αγάπη
σέρνεται εδώ και κεί
πεθαμένη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου