μία ζωή σαν παγωτό
μία σκέψη που διπλώνει
μέρα που ξημέρωσε
μα ύστερα νυχτώνει
πίκρα απερίγραπτη
κρασί που'γινε ξύδι
νιώθεις να επέστρεψες
από μελλοντικό ταξίδι
φωτιά είναι τα στήθια σου
και η καρδιά σαν χιόνι
βάρος, βαρύ, ασήκωτο
γιγάντιο αμόνι
Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου