ιππότης μιας ζαλάδας

γύφτικα καλέσματα με κάνουν και σε θέλω
σε μιά νεκρή και διψασμένη έρημο
θα ανοίξω ένα μπορντέλο

πιό μαύρος απ'τα μέσα μου
λικνίζομαι με χάρη
η κάψα σου με έκαψε
σα τζογαδόρου ζάρι

ηλεκτρομπίτια με πολιορκούν
μου λυώνουν το κεφάλι
εμπρός στα πόδια σου δονώ
πιέζω τη σκανδάλη

χαμένος μες στα όνειρα
χαμένος μες στη ζάλη
θα μένω πάντοτε πιστός
σε ανένδοτη κρεπάλη

τα λόγια μόνο έμειναν
ψυχής απολειφάδι
θα καρτερώ ένα φιλί
στο μαύρο το σκοτάδι

για να γινώ και εγώ μικρός
ιππότης μιας ζαλάδας
καθρέπτισμα λακωνικό
κόκκορας μιάς πουλάδας