αναρωτιέμαι τι σκέφτεσαι

κόκκινα φανάρια
αναρωτιέμαι τι σκέφτεσαι
κοιτάς το δρόμο
ποιά πόρνη σε παράτησε;
πόσες νεκρές γυναίκες έθαψες;
στο πρόσωπό σου πίκρα
βουβός και μετρημένος
έβγαλες τα ίδια σου τα μάτια και έμεινες τυφλός

σα σκιά περιφέρεσαι
μόλις πέσει το σκοτάδι ξεγλυστράς με μαεστρία απ'τα σεντόνια
κυλάς ήσυχα στη γωνία σου
και κοιτάς το δρόμο
αναρωτιέμαι τι σκέφτεσαι
πόσες κόρες θυσίασες;
πόσοι γιοί αυτοκτόνησαν;
οι περαστικοί σε χλευάζουν
ασυνάρτητη σκέψη και θολή ματιά
το βλέμμα τρελού
ποιος σε τραυμάτισε;

μόλις πρασίνισαν τα φανάρια...
καληνύχτα...