βασανίζομαι

βασανίζομαι από τα βάσανα βασανισμένος
μέσα στον παράδεισο είμαι ένας κολασμένος
πίκρες γλυφές και ανόητες γεμίζουν το κεφάλι
γόρδιος δεσμός που λύθηκε μ'ανένδοτη κραιπάλη

βράζει η ψυχή μου μέσα μου
αγέρες που φυσάνε
μου σιγοκαίνε τα σωθικά
στις σκέψεις μου ορμάνε

και το κορμί μου κάγκελα
του ηφαίστειου που καίει
και ο εαυτός μου ένα ρομπότ
κάποιες φορές που κλαίει

η νύμφη μου είναι μακριά
και άμα τη δω προφταίνω
να ζήσω ένα όνειρο
μπροστά της πως πεθαίνω

κανένας δε με ένιωσε
κανείς δε θα με νιώσει
μονόπλευρος ο άνθρωπος
και ποιος θα τον εσώσει
από τις λύπες που γεννά
η ίδια του η σκέψη
αν η χαρά είναι πηγή κι αυτή έχει στερέψει