Πάντα, το ξέρω ήθελες ελεύθερο να ζήσεις
μα οι δεσμοφύλακες αρνήθηκαν
να ανοίξουνε την πόρτα
μήπως και ξαναγίνεις
ενάς δραπέτης φύσης
Πάντα, τα μαύρα μάτια σου με γέμιζαν με θλίψη
όταν σε έβλεπα στο κελί στη φέξη και στην σήψη
Πάντα, μπορεί να είσαι χνουδωτό
πάντα με αποκαλύψεις
πάντα θα τρως ευκάλυπτο
και ίσως να γαμήσεις...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Free Panda! Ένα ποίημα γροθιά για την λαθροθηρία και όχι μόνο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπιτρέψτε μου την χαρά της μετάφρασης αυτού του έπους
ΑπάντησηΔιαγραφή