Ακρώνυμα υστερικά μας κουδουνούν την πόρτα
Μόνος τρεμπελοσκέφτεσαι πως θα τα φέρεις βόλτα
Ένας μυξιάρης βασιλιάς μας έχει του ποδιού του
Κι αν δεν σε μέλει να γαμείς είν' μέσα στο νού σου
Περήφανα το φώναξες μα όμως μη γελιέσαι
Ελεύθερος δεν γίνεσαι, καμπόσος μη περνιέσαι
Τη μνεία του συνέχεια η γλώσσα σου σαλιώνει
Στη κάμαρη σου κορδωτός αόρατος καμαρώνει
Κι οι παρενθέσεις της ζωής δεν είναι παιχνιδάκι
Στον κόρφο μας συνέχεια αόρατο λουράκι
Άσε τους νέους να χαρούν, και σαν καλά γεράσουν
Τα παρενθοακρώνυμα σίγουρα θα ξεχάσουν
Κατάρα ρίχνω φίλε μου, μη λησμωνείς πως ζούσες;
Είναι μεγάλη η ζωή και προσεχώς παρτούζες :P F.U.C.K
Δευτέρα 12 Απριλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου