Νάνοι παίζουν μπάσκετ, το ματσ ντέρμπυ, και το σκορ αδιάφορο
βρέφη παίζουν ξύλο, οι μπουνιές σφοδρές, μα τα μάτια τους λευκά
κουλοί παίζουν τάβλι, έφεραν εφτάρες και'πιάνουν' τη κουβέντα
ευνουχισμένοι παίζουν το πουλί τους.
Αγαπάς να σκοτώνεσαι δίχως να ζεις
εθίζεσαι σε δηλητήρια μιας αφορμής
ελπίζεις στο θάνατο και όμως ελπίζεις
πίνοντας μεσάνυχτα το πέμπτο σου νες.
Μαύροι κάνουν σολάριουμ
άσπροι κάνουν τα μαλλιά τους άφρο,
και ψάρια δεν υπάρχουν πια παρά μόνο σε ακουάριουμ
Σουλτάνοι που σκουπίζουν
κώλοι που δε μυρίζουν
ανάξιοι που αξίζουν
γατιά που γαβγίζουν.
Μωρά που ξύπνησαν φιλοσοφούν σ' αμπέλια
νέοι χαζεύουν σε σκά παίζοντας σκάκι
μεσήλικες μπεμπεδίζουν χωρίς την βασίλισσα
και οι γέροι πιο γεροί απ' όλους.
Πέμπτη 1 Απριλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αυτή η διαλεκτική ποιητική τριλογία πραγματατικά με συνεπήρε και με γύρισε! Ω, τρανή απόδειξις πως ο ποιητικός διάλογος είναι αυτός που απογειώνει και αναδεικνύει την σημασία αυτού του ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη τυχόν μελλοντική σας συνεργασία σε μία "ολική επαναφορά"