Είμαι γαμάτος, σκέφτηκε ο κύριος Παυλίκος παραμερίζοντας τις κουρτίνες του δωματίου του και απόλαυσε τη θέα από το δωμάτιό του.
Οι Γκλοργκονιανοί, μετά από την παρέμβαση του Γκλοργκ του 3ου, δώρισαν στο κύριο Τζορτζ όπως τον αποκαλούσαν, ένα από τα καλύτερα δωμάτια της πόλης. Το δωμάτιο αυτό βρισκόταν στον 13ο όροφο ενός ιστορικού κτιρίου, το παλάτι που έχτισε ο λόρδος Γκλοργκ όταν έφτασε στην πρωτεύουσα. Το παλάτι αυτό είχε 15 ορόφους και καταλαβαίνετε πως οι χλιδή και η αφθονία υπερχείλιζε σε όλους του ορόφους τους, οι οποίοι φυλασόντουσαν όλο το 48ωρο (μην ξεχνάτε πως η μέρα έχει 48 ώρες στον πλανήτη Γκλόργκον!) από άγρυπνους φρουρούς.
Η θέα από το δωμάτιο του κύριου Παυλίκου ήταν υπέροχη, έβλεπε όλη την πόλη και την αγορά της, μα το ομορφότερο θέαμα ήταν οι ροζ καταρράκτες της πλατείας Γκλόρν, η οποία βρισκόταν στα πόδια του κύριου Παυλίκου.
Οι μέρες και οι μήνες κυλούσαν ήρεμα για τον κύριο Παυλίκο. Απολάμβανε με τιμές πρίγκηπα τις υπηρεσίες των Γκλοργκονιανών, οι οποίοι του πρόσφεραν άφθονο φαγητό (δυστυχώς δίχως μπριζολάκια Μοζαμβίκης) και το κυριότερο, πολλές γυναίκες. Θα μου πείτε βέβαια, που βρέθηκαν γυναίκες στον πλανήτη Γκλόργκον; Μα αγαπητοί αναγνώστες, δεν είπε κανείς πως οι γυναίκες αυτές ήταν γήινες.
Ποτέ δεν θα ξεχάσει ο κύριος Παυλίκος τη στιγμή που αντίκρυσε για πρώτη φορά γυμνή μια Γκλοργκονιανή. Σε αντίθεση με τις γήινες, οι γκλοργκονιανές έχουν διπλάσιες τρύπες (δεν θα σας πω που, αφήστε την φαντασία σας να οργιάσει) και οι πολλές και μεγάλες καμπύλες τους είχαν... εξιτάρει την φαντασία του κύριου Παυλίκου. Έτσι σε μερικούς μήνες στον πλανήτη Γκλόργκον, ο κύριος Παυλίκος ξέχασε τις γυμνόστηθες γήινες και ερωτεύτηκε σφόδρα τις ερωτιάρες Γκλοργκονιανές.
Οι οποίες σε αντίθεση με τις γήινες, πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους δίχως κανένα παράπονο.
Έτσι οι μέρες κυλούσαν, δίχως έγνοιες, με πολύ φαγητό (Τα παϊδάκια γκλουργκουνιών είχαν ξετρελάνει τον ήρωά μας), με μασάζ στις πατούσες από θεσπέσιες γυναίκες και άλλα πολλά που δεν γράφω για να μην λογοκριθώ ή θεωρηθώ πρόστυχος και άσεμνος.
Κάποιες ημέρες ερχόταν ο Γκλοργκ ο 3ος στο δωμάτιο του κύριου Παυλίκου μαζί με τη συνοδεία του και τον ρωτούσε ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των χρημάτων. Ο κύριος Παυλίκος πάντοτε ήταν ετοιμόλογος και βοηθούσε τους Γκλοργκονιανούς και ο Γκλοργκ ο 3ος θεωρούσε τον ήρωά μας..... έναν ήρωα!
Όμως η ζωή στον πλανήτη για τους κοινούς Γκλοργκονιανούς είχε αλλάξει άρδην! Προσπαθούσαν να συνηθίσουν τα λεφτά. Πλέον για να μπει κανείς στις υπηρεσίες τροφής έπρεπε να πληρώσει το αντίτιμο του 1 Γκλοργκ, που στη μέση δέσποζε μια προσωπογραφία του λόρδου Γκλοργκ, και ο καημένος ο Μπούμπα πλέον αγόραζε τις γκοφρέτες ΓΚΛ στην τιμή των 5 Γκλοργκ!
Όπως καταλαβαίνετε αγαπητοί αναγνώστες είχαν αρχίσει ήδη οι πρώτες αντιδράσεις. Αλλά η απάντηση του κύριου Παυλίκου στις αναταραχές ήταν η εξής:
- Αυξήστε τους τον μισθό, εάν έχουν χρήματα δεν θα παραπονιούνται!
Και πράγματι έτσι έγινε και οι διαμαρτυρίες σταμάτησαν για λίγο καιρό.
Δυστυχώς όμως, ο κύριος Παυλίκος δεν είχε προβλέψει πως σε μια κοινωνία που έχει σαν βάση της το χρήμα δεν μπορούν να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Αλλά πριν σας πω τι ακολουθεί αφήστε με να σας απαγγείλω ένα ποίημα για την θυληκή συντροφία του κύριου Παυλίκου
Διπλάσιες οι είσοδοι, θεσπέσιες καμπύλες
όλες του τις αγάπησε, ακόμη και τις φίλες
ξέχασε τους κοιλιακούς, ξέχασε και τα ήθη
ξέχασε και τις γήινες, και τα όμορφά τους στήθη
προβλήματα πολλά καραδοκούν
πολλές και οι ευθύνες
ίσως επικρατήσει αλαλούμ
σαν πιάσουνε οι πείνες
Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου