Αίνιγμα

Δε λέει μέσα μου να ημερέψει
η μάχη της τίγρης με την αδράνεια
κι όταν πέσει μιά τους νεκρή
πρέπει η Άγια μου να διαλέξει
την τρέλα ή την άνοια
αν και να με σκοτώσει, αρκεί.

Δεν λέει όμως να με κοροιδέψει
και με πνίγει στη παράνοια,
αν και μικρή
αν και τελευταία έχει ρέψει
με ρίχνει στην αφάνια.

Της ζήτησα λοιπόν κάνοντας τάμα
να με κάνει πέρα
στο διάολο κι'ακόμη παραπέρα,
βουίζοντας στο κλάμα,
τελικά την έπεισα.

Θα ρθουν το καλοκαίρι είπε
κάτι σκυλιά μαύρα
και θα σε εκτελέσουν, όμως εσύ ένα πράγμα
κοίτα μη ξεχάσεις το τάμα.


Με δέσανε τον Αύγουστο
σε' να μικρό σοκάκι
οι κατηγορίες ξεκάθαρες
κι ένα απόγευμα με στήνουν στης πλατείας το πιο γνωστό παγκάκι.

Πύρ!, φώναξαν Πυρ! και να πάει στο διάολο
ο βλαύσημος τούτος νέος
θέλησε να μας κάνει μάγια
κι ας ήταν ωραίος
θα τον κρίνει η Άγια.



Με τα μάτια ανοιχτά
ψηλά σε'να περίεργο σύννεφο
με βρήκε ο χαρος αντάμα
και πεθαίνοντας
σκεφτόμουν μόνο το τάμα.



Ποιό ήταν το τάμα?
Ποιά και η Άγια.....?