Ο Γκρίγκολ είχε εκτελέσει την αποστολή του με μεγάλη ακρίβεια και ευχαριστημένος συνόδευε τον κύριο Παυλίκο στα ενδότερα του μουσείου ιστορίας. Σίγουρα δεν πιστέψατε πως ο Γκρίγκολ ήθελε το καλό του κύριου Παυλίκου, η αποστολή του ήταν να τον φέρει με βία ή χωρίς στον Κρόμπολ, τον ηγέτη της επαναστατικής ομάδας του πλανήτη Γκλόργκον.
Ο Κρόμπολ ήταν το μυαλό πίσω από την επίθεση στο Χρηματιστήριο και πίσω από διάφορες μικροεπιθέσεις στους πύργους - υπηρεσίες τροφής. Ο ίδιος επιζητούσε την ειρήνη και την ευμάρεια όλων των κατοίκων του Γκλόργκον αλλά από τότε που ο λόρδος Γκλοργκ ο 3ος αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτό τον ξένο, τα πράγματα άλλαξαν στον πλανήτη και αυτό δεν άρεσε καθόλου στο Κρόμπολ. Τα χρήματα ήταν κατά την γνώμη του η αιτία που χιλιάδες κάτοικοι του πλανήτη υπέφεραν τους προηγούμενους μήνες. Τα λεφτά ήταν εκείνα που οδήγησαν τον γκλοργκονιανό πολιτισμό στο χάος. Αν ο λόρδος Γκλοργκ εφήυρε το μαχαίρι, τότε ο Κρόμπολ ήταν αυτός που το χρησιμοποίησε. Μέσα σε όλη την δυστυχία που έφεραν τα λεφτά, ο Κρόμπολ ήταν εκεί να προστατέψει του πολίτες σκοτώνοντας τους σε επιθέσεις που ήθελαν να πλήξουν κτίρια και όχι γκλοργκονιανούς.
Ο Γκρίγκολ έφτασε σε ένα δωμάτιο και αφού χτύπησε ευγενικά την πόρτα, άνοιξε και παρουσίασε τον κύριο Παυλίκο στον Κρόμπολ.
- Από εδώ ο κύριος Τζορτζ, είπε ο Γκρίγκολ.
Το δωμάτιο ήταν σκοτείνο και πίσω από ένα μεγάλο τραπέζι βρισκόταν μια καρέκλα με την πλάτη γυρισμένη προς τον Γκρίγκολ και τον κύριο Παυλίκο.
- Ώστε κατάφερες να φέρεις τόσο γρήγορα τον κύριο Τζορτζ; Δεν το περίμενα αυτό από εσένα Γκρίγκολ, πίστευα ότι θα ήσουν όσο χαζός ήταν ο συνάδελφός σου ο Μπούμπα. Κρίμα που δεν πρόλαβε να φύγει όταν έσκασε η βόμβα. Τώρα θα βρίσκεται παντού γύρω μας για να τον θυμόμαστε.
Ο Γκρίγκολ προς στιγμή δίστασε και σκέφτηκε να φύγει. Δεν είχε έρθει εδώ για τους θανάτους, είχε έρθει εδώ ώστε να μπορέσει να συντηρήσει την οικογένειά του. Όμως καταπίνοντας την θλίψη του είπε κάτι ακαταλαβίστικο που ο κύριος Πυλίκος δεν κατάλαβε και έφυγε γοργά.
Αφού έκλεισε η πόρτα και στο δωμάτιο έμεινε ο κύριος Παυλίκος και ο Κρόμπολ, επικράτησε σιωπή για λίγο αλλά ύστερα ο Κρόμπολ γύρισε την καρέκλα και άρχισε να εξετάζει εξονυχιστικά τον κύριο Παυλίκο.
- Ώστε εσείς είστε ο κύριος Τζορτζ, είπε ο Κρόμπολ.
Ο κύριος Παυλίκος σκέφτηκα αν ήταν η σωστή στιγμή να ομολογησει την ταυτότητά του αλλά προτίμησε να μην το κάνει.
- Μάλιστα κύριε, εγώ είμαι αυτός, είπε φοβισμένα.
- Ξέρεις γιατί είσαι εδώ;
- Δεν έχω ιδέα, είπε ο κύριος Παυλίκος βλέποντας τον εαυτό του ξεκοιλιασμένο από το τέρας που είχε μπροστά του.
- Α, μάλιστα! Λοιπόν είστε εδώ γιατί πρέπει να τιμωρηθείτε για το κακό που κάνατε στον πλανήτη μας. Πρέπει να υποφέρετε. Να ξέρετε ο θάνατός σας θα είναι πολύ πιο βασανιστικός από αυτόν του λόρδου Γκλόργκον!
Ο κύριος Παυλίκος άρχισε να ιδρώνει και δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτα να πει.
- Πριν σας σκοτώσω όμως θα ήθελα να σας κάνω μια ξενάγηση στο μουσείο Ιστορίας. Θέλω να δείτε τι καταστρέψατε όταν ήρθατε στον πλανήτη μας.
Έτσι ο Κρόμπολ με την συνοδεία δύο φρουρών που ήρθαν αμέσως στο κάλεσμά του πήρε τον κύριο Παυλίκο και τον ξενάγησε στο μουσείο.
Ο κύριος Παυλίκος ήταν αναστατωμένος όπως μια θάλασσα κάτω από την βροχή και στην καρδία του σίγουρα φυσούσαν πολλά Μποφώρ. Έτσι στοϊκά κοιτούσε γύρω του περιμένοντας να βυθιστεί στο ίδιο του το αίμα.
Ο Κρόμπολ του εξήγησε την ιστορία του πλανήτη. Του περιέγραψε γιατί ο ίδιος και άλλοι γκλοργκονιανοί έφτιαξαν αυτή την ομάδα. Ο στόχος τους ήταν να σκοτώσουν κάθε μορφή εξουσίας από το ειρηνικό σύστημα διαχείρισης ζωής. Πίστευαν πως η ευτυχία κρύβεται σε μια κοινωνία που δεν έχει λόρδους και αφεντικά που κρύβονται πίσω από μια αόριστη θεωρία περί ισότητας των κατοίκων. Μπορεί οι κάτοικοι να ήταν ίσοι μεταξύ τους αλλά σίγουρα κανείς δεν ήταν ίσος με την αφρόκρεμα του πλανήτη που τριγυρνούσε γύρω από τον λόρδο Γκλόργκ στο μέγαρο της περιφέρειας.
Ύστερα οδήγησε τον κύριο Παυλίκο στην αίθουσα όπου υπήρχαν τα εκθέματα π.Γ (προ Γκλόργκ). Εκεί του έδειξε την ζωή των κατοίκων του πλανήτη πριν πάρει στα χέρια του την εξουσία ο λόρδος Γκλόργκ ο 1ος με τα παράλογα συστήματά του.
Παίρνοντας λίγο θάρρος ο κύριος Παυλίκος είπε:
- Μα ο λόρδος Γκλοργκ δεν δημιούργησε μια κοινωνία όπου οι κάτοικοι ήταν ελεύθεροι από οποιοδήποτε χαλινάρι; Δεν έδωσε σε όλους στέγη και τροφή;
- Αγαπητέ κύριε Τζορτζ, είστε πιο αφελής και από την αφέλεια. Ποιος πιστεύετε έχτισε του πύργους, τις υπηρεσίες τροφής όπως προτιμούσε να αποκαλεί ο Γκλοργκ; Τα έχτισε όλα αυτά πατώντας σε πτώματα κατοίκων οι οποίοι δούλευαν όλο το 48ωρο για να ικανοποιήσουν το διεστραμμένο του μυαλό. Μάλλον δεν θα σας είπε ποτέ ο εγγονός του τι παθαίνουν όσοι αντιτάσονται στο σύστημα. Σίγουρα δεν σας είπε πως έξω από τις πλούσιες πόλεις του υπάρχει κόσμος που ζει στην δυστυχία και την φτώχεια. Ούτε θα σας είπε πως οι πεδιάδες του Γκρουν έχουν βαφτεί κόκκινες από τις χιλιάδες εκτελέσεις αθώων Γκλοργκονιανών που το μόνο τους παράπτωμα ήταν να αμφισβητίσουν την "σοφία" του.
Ο κύριος Παυλίκος κόμπιασε. Δεν ήξερε τι να πει. Δεν το χωρούσε το μυαλό του όλο αυτό το παραμύθι. Μα ίσως να ήταν παραμύθι και ο Κρόμπολ να ήταν ένας φαντασιόπληκτος που θέλωντας να ικανοποιήσει τις μηδενιστικές του θεωρίες διαστρέβλωσε την ιστορία ενός ολόκληρου πλανήτη.
Μα πριν προλάβει να σκεφτεί κάτι παραπάνω, είδε κάτι που του τράβηξε την προσοχή.
- Τι είναι αυτό, είπε ταραγμένος στον Κρόμπολ;
- Είναι μια επιγραφή η οποία είχε δημιουργηθεί πριν 1000 χρόνια περίπου. Ο λαός μας τότε ζούσε ειρηνικά σε μικρές ομάδες. Έχουν βρεθεί πολλές αντίστοιχες στο παρελθόν.
- Μα η επιγραφή αυτή, είναι γραμμένη στην γλώσσα μου, είπε τρομαγμένος ο κύριος Παυλίκος
- Στην γλώσσα σας, είπε γελώντας ο Κρόμπολ. Αυτό αποκλείεται, είναι γραμμένη σε μια παλιά διάλεκτο των Γκλοργκονιανών. Ποτέ δεν καταφέραμε να μεταφράσουμε τόσο παλιές επιγραφές. Αν καταλαβαίνετε τι λέει αγαπητέ, γιατί δεν μου λέτε και εμένα για να μάθω;
"Μπορεί ο πολιτισμός σας να προοδεύει πιο αργά από τον δικό μας αλλά σε 1000 χρόνια περίπου από τώρα θα οδηγηθεί εδώ που οδηγήθηκε και ο δικός μας. Μπορεί τα χρήματα να φαίνονται αθώα αλλά τα αόρατα χαλινάρια τους οδηγούν ολόκληρους πλανήτες στην καταστροφή.
Ζητούμε συγνώμη, ήταν λάθος η ιδέα μας να σας μυήσουμε στον κόσμο των χρημάτων. Καταστρέψτε τα όσο είναι καιρός. Εμείς αργήσαμε..."
ο κύριος Παυλίκος διάβασε
μια παλιά επιγραφή
και η ιστορία κατάλαβε
πως θα επαναληφθεί
όσα δεν φέρνει ο καιρός
τα φέρνει η στιγμή
και έναν πλανήτη σκέπασαν
ατέλειωτοι λυγμοί
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου