Ο κύριος Παυλίκος τινάχτηκε από τον καναπέ. Πάλι τον είχε πάρει ο ύπνος μπροστά στην τηλεόραση, που εκείνη την στιγμή προσπαθούσε να του πουλήσει ένα ακόμη άχρηστο μπιχλιμπίδι το οποίο του υποσχόταν κάτασπρα δόντια, πολλές γυναίκες και κοιλιακούς σκακιέρα. Αλλά ο κύριος Παυλίκος δεν έπεσε στην παγίδα μιας και πλεόν είχε καταλάβει την ανουσιότητα μιας τέτοιας αγοράς και ούτως η άλλος είχε προβεί σε τέτοιες αγορές στο παρελθόν και οι κοιλιακοί του αντί για σκακιέρα συνέχισαν να είναι σαν μια παραφουσκωμένη μπάλα.
Έκλεισε την τηλεόραση πατώντας το μεγάλο κόκκινο κουμπι και ύστερα σηκώθηκε με αργές κινήσεις από τον καναπέ και έκανε μια βόλτα προς στο ψυγείο το οποίο του πρόσφερε άλλη μια στιγμή απόλαυσης χαρίζοντάς του ένα καλοψημένο μπριζολάκι Μοζαμβίκης που βρήκε στα σωθικά του. Μπορεί να ήταν κρύο αλλά δεν φάνηκε να ενοχλείται ιδιαίτερα. Ο κύριος Παυλίκος είναι ένας βολικός άνθρωπός, ένας άνθρωπος σαν εμένα και εσένα, με την δουλίτσα του, την γυναικούλα του, τους φίλους του, το αμάξι του και μια ζωή όπως αυτές που βλέπει στις διαφημίσεις. Απλά είναι λίγο χειρότερη. Γιατί η ζωή του δεν είναι διαφήμιση, είναι αλήθινή και η αλήθεια πάντα πονάει όπως είπε κάποτε ένας σπουδαίος τροβαδούρος.
Καμμιά φορά ο κύριος Παυλίκος αναρωτιόταν μήπως ήταν ήδη νεκρός, είχε ήδη τα συμπτώματα, ήταν κλεισμένος σε ένα κουτί όλο το 24ωρο και δεν κουνιόταν και πολύ πολύ. Άσε που όλη η γειτονιά τον είχε θάψει τότε που αποφάσισε να αγοράσει ένα αμάξι λίγο πιο ακριβό από τα συμβατικά. Σκεπτόμενος όλα αυτά ο κύριος Παυλίκος πήρε μια βαθιά ανάσα που του θύμισε ότι είναι ακόμη ζωντανός και κατευθύνθηκε προς τα ενδότερα του σπιτιού του, στην κρεβατοκάμαρα του, όπου μετά από 2 ώρες τηλεπροβολής τον πήρε πάλι ο ύπνος.
Τώρα θα με ρωτήσετε, όλα καλά, αλλά που είναι η γυναίκα του κύριου Παυλίκου; Η γυναίκα του σαν γνήσιο θηλυκό ήξερε πολύ καλά να κάνει αυτό που θα έκανε κάθε γυναίκα που θα παντρευόταν κάποιον που ανήκε στα μεσαία αστικά στρώματα, του έτρωγε τα λεφτά. Απόψε είχε πάει από τους Αργυρίου όπου είχε στηθεί ένα πολύ καλό καρεδάκι. Μα καλά ο κύριος Παυλίκος δεν φαίνεται για αφελής άνθρωπος, πώς γίνεται να αφήνει την γυναίκα του να ροκανίζει την περιουσία του σαν κάστορας; Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση αγαπητοί αναγνώστες, αλλά δεν είμαι ο κατάλληλος να σας δώσει μια απάντηση (και κανείς άλλος πιστεύω...).
Ας γυρίσουμε πίσω στην ιστορία μας όμως, ο κύριος Παυλίκος έπαιρνε τον ύπνο του δικαίου στο μαλακό κρεβάτι του αλλά η αποψινή βραδιά θα του επεφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη! Μπορεί αυτή τη στιγμή ο κύριος Παυλίκος να έβλεπε στον ύπνο του λευκά δόντια, γυναίκες και κοιλιακούς φέτες αλλά καμμιά φορά η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια και σήμερα είχε διαλέξει τον κύριο Παυλίκο ως θύμα της.
Το ξέρω ότι περιμένετε με αγωνία να μάθετε τι περιμένει τον κύριο Παυλίκο, αυτό το συμπαθητικό ανθρωπάκι που το χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, αλλά θα σας αφήσω με την αγωνία και την υπόσχεση ότι λίαν συντόμως θα μάθετε περισσότερα! Μέχρι τότε ίσως σας κρατήσουν συντροφιά οι παρακάτω στίχοι.
Στον καναπέ του ήσυχος ο κύριος Παυλίκος
σαν μικρό μωρό κοιμήθηκε για ακόμη μια φορά
μα και ύστερα που ξύπνησε δεν έχει διαφορά
πρόβατο κατάντησε από σπουδαίος λύκος
παίζει η μοίρα σήμερα περίεργα παιχνίδια
και ίσως μονάχα απόψε να κοιμηθείς βαριά
την νύχτα την αποψινή θα έρθει η ζαριά
που θα σε βγάλει απο το βούρκο και τα ίδια.
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ανοίγεις νέους ορίζοντες...
ΑπάντησηΔιαγραφήέθεσες νέους ορους, τομη στην ιστορια του ιστολογίου
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλοσορίζω με περισή χαρά τον πεζό λόγο στον τόπο μας!! Τούτος ο ουρανός ανεβαίνει!
ΑπάντησηΔιαγραφή