δίχως έμπνευση

καλά θα ήταν να ήξερα
τι θά'θελα να γράψω
και τις στροφές του ποιήματος
με έμπνευση να βάψω

να έφτυνα τετράστιχα
γεμάτα με εικόνες
χρωματιστές πριγκίπισσες
γυμνόστηθες γοργόνες

δίχως τη σκέψη του αύριο
έγνοια λοιπόν καμμία
όλη η ζωή μας θα'τανε
μια ωραία παραλία

αν η ψυχή δεν είχε κάγκελα
δεν είχε παρωπίδες
καλά θα τα περνούσαμε
δίχως τις αλυσίδες

τρεμπέλης μπεκροσκέφτομαι
τρεμπέλικα μιλάω
τρεμπέλικα πίνω νερό
κι ύστερα κατουράω...