Καταλήγοντας

Προχτές αργά μαστούρωσα
γιατί ήθελα να ξεχάσω
τα δυό γλυκά ματάκια σου καλή μου
πίνω μεθώ πίνω
και δε μπορώ να αλλάξω
σα με παράτησες τελίωσε η ζωή μου

Σε δρόμους και πλατείες γυρίζω
μπερδεύοντας τα λόγια μου
ο καημένος
τους αθρώπους όλους συνέχεια βρίζω
απ'όλους και απ' όλα προδωμένος

Όσο σε είχα πλάι μου τίποτα δε χρειαζόμουν
ούτε μπύρα, ούτε κρασί ούτε φούντες και μαυράκια.
όλα τα ωραία
μαζί σου εμοιραζόμουν
και μόνος μου τώρα για να ζώ
θέλω ουσίες και χαπάκια

Μόνο ο άερας που φυσσά
με καταλαβαίνει
η θάλασσα και τα δέντρα
σοφοί μου φίλοι
δε θέλω κανένας να με περιμένει
σα πεθάνω,
στης ζωής μου το δείλι