Το κανένα

Μην ψάχνεις νόημα να βρείς,
δεν έχει σημασία,
γαργάλα το μυαλό σου,
ζήσε ανέμελα και βρες τρεμπέλικά σου πάθη.
Πιές με την μία, μονομιάς, της ζωής το κατακάθι.
Κι ύστερα σκέψου... "μήπως έκανα βλακεία;
μα αφου σου λέω, πως δεν έχει σημασία!

Νεκρός πριν γεννηθείς δεν ήσουνα; Πάλι νεκρός θα είσαι!
Μην ασχολείσαι μ'άλλους, τον εαυτό σου μόνο πείσε.
Για αυτό σου λέω, νόημα κανένα, ένα μηδέν, ένα προχτές, ένα κανένα.
Σου λέω πίστεψε τον δάσκαλο της γνώσης και στα πενήντα σου πάλι είκοσι θα νιώσεις.
Και όπως λέει μία ακόμη παροιμία, αγόρασε δύο, κι ύστερα πάρε δώρο τρία.
Σε κοροιδεύω μην ακούς, μην δίνεις σημασία σε καπιταλιστικά τερτίπια, δυσωδία.
Σου λέω το νόημα είναι ένα και αυτό το νοήμα είναι το κανένα.
Μην είναι το ποτάμι, το βουνό ή μήπως η παραλία; Μήπως ξεχάστηκες και δίνεις σημασία;

Ποιό είναι το το κριτήριο για να συγκρίνεις δυο στιγμές; Ποιό είναι το σήμερα, το αύριο, το χτές; Αφού και αυτό κάθε μέρα αλλάζει. Μήτε χαρά, μήτε βροχή, μήτε μαράζι.

Τρεμπέλισε το σήμερα και αύριο μη σε νοιάζει.
Τρεμπέλικια θολή στιγμή μέσα στη σκέψη βάζει,
τους ποιητές του τίποτα,
που ποιητές δεν είναι.
Τι αύριο; τι σήμερα; Δένε και ύστερα λύνε.

Ορκίζομαι πως θα σου πω το νόημα της φύσης
και αν δεν προλάβω να στο πω, δεν