μόνος μου μες στην μοναξιά
στο τέλμα της αηδίας
με έχρησαν πάλι βασιλιά
στο βασίλειο της ανηδονίας
θα μείνω λέω εδώ
για λίγες μέρες μόνο
ως να γινώ καλύτερα
να διώξω αυτόν τον πόνο
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΣΤΕΚΙ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ
[ρεμπελ(εύω) -ος (αναδρ. σχημ.)]
[τουρκ. tembel (από τα περσ.) -ης· τεμπέλ(ης) -άκος, -αρος]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου