φαγιά γεμάτα ο κάδος
αετόπουλα που σέρνονται
στενό είναι το φάρδος
Κουκλίστικα ασχήμηνες
μικραίνοντας μεγαλώνεις
σοφές είναι οι βλακείες σου
τραβώντας με σε χώνεις
Έραψες το στόμα σου
και ύστερα έβγαλες λόγο
έχασες το θάρρος σου
και κέρδισες το φόβο
Ο κόσμος είναι άρρωστος
και όχι όπως πρέπει
κουφός που όλα τα άκουσε
τυφλός που όλα τα βλέπει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου