μια χωμάτινη πέτρα έσκουξε
"θέλω να πέσω στα βαθιά"
γύλοι, γύροι, γύρη και μέλισσες παντού...
μέλισσες, μέλισσα, μ'έλυσα σαν γόρδιο δεσμό,
σαν πράξη μιγαδική.
μύγες ηλεκτρονικές στην σαρκένια ρακέτα μου και στο πιάτο ένα κιλό κατσούλες.
θα φροντίσω να σου στείλω μιια τσιπούρα σημαδούρα,
μεζεκλίκι απογευματινό...
οι άγκυρες και οι πέτρες δυο άσπονδοι φίλοι,
μετρώ δίχως δάχτυλα,
αναπνέω χωρίς πλεμόνια
και τα λαβράκια τα χτυπούν ανίκητα καδρόνια.
το τέλος είναι πια κοντά όσο η θάλασσα στους σπάρους.
Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου