στα στήθια του ο άνθρωπος
όλο φωτιές ανάβει
για να ζεστάνει την καρδιά
την έννοια του να παύει
πολλές φορές αυτή η φωτιά
θα σβήσει απ'τη συνήθεια
τον σιγοκαίει και γίνεται
στάχτη και αποκαΐδια
άλλες φορές αυτή η φωτιά
δυνάμωσε στον χρόνο
μα όμως θα σβήσει απότομα
γεμίζοντάς τον πόνο
και έπειτα ο άνθρωπος
στο κρύο θε να μείνει
μέχρις η στάχτη μέσα του
προσάναμμα να γίνει
θα ανάψει μια γερή φωτιά
που δεν μπορεί να σβήσει
που θα τον κάψει ολόκληρο
και θα τον τσουρουφλίσει
Σάββατο 27 Αυγούστου 2011
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου