ζωγράφιζες σκουριασμένα transit
σε κατάλευκα μπουρίνια
και μου βούτηξες το κεφάλι
σε λερναίες ύδρες με pesto
που δεν ήθελαν να φάνε,
καμάρωσες που οι αναποφάσιστες κουτάλες
ήθελαν να βουτήξουν
σε παγωμένες ανάλατες θάλασσες
ακόμα και τότε που οι θάλασσες
στέρησαν τα επόμενα ταξίδια
και χάρισαν ένα παχύ γάντζο πειρατή
κι ένα διάλειμμα
μέχρι το επόμενο διάλειμμα,
ο παπαγάλος μιλάει ακόμα γρήγορα
ακόμα και με ξαναστραβωμένο ράμφος,
και ο κροκόδειλος κουρδίζει που και που το σκουριασμένο του ξυπνητήρι
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου