χαθήκαμε μια νύχτα σκοτεινή
λες και δεν ξενύχτησε φεγγάρι
λιμάνι που καήκανε οι φάροι
καράβι πια δεν μπορεί να μπει
κοιτάς την θάλασσα από μακρυά
και στα νερά της θες να κολυμπήσεις
τα μυστικά σου εκεί να τα βυθίσεις
κι ότι απέχει να 'ρθει ξανά κοντά
όμως σε επικήρυξε ο Ποσειδώνας
και η στεριά σου μοιάζει άδεια
της μοναξιάς σε ανέλαβε η βάρδια
κάθε λεπτό μακρυά της είναι αιώνας
μόνο ο αλμυρός αέρας έχει απομείνει
να φέρει κάτι από το άγγιγμα της
να σου θυμίσει το αξέχαστο άρωμά της
το μάγουλο κρασί από τα μάτια πίνει
χαθήκαμε μια νύχτα σκοτεινή
μα θα βουτήξω κάποια νύχτα από ψηλά
κι ενώ θα πέφτω προς εσένα στα τυφλά
λιμάνι μες στην θάλασσα θα μπει
ελπίζοντας πως λίγο πριν πνιγεί
το καράβι του για τελευταία φορά θα δει
Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου