η άμμος, το χαλίκι του έφερναν ναυτία
"πεζά" να περπάτεί, τους κόκους να πατεί
ετούτή την ενόχλήση δεν θα την ανεχτεί
σε κάθε χαλικάκι δεν θά 'δινε αξία
που είναι όλα ίδια στην τόση φλυαρία
Τους αξίζε ελάχιστα για να τους εξηγήσει
ευαίσθητα το πέλμα του πως είχαν τσουρουφλίσει
Το ήξερε πως το είναι του ήταν ποιητικό
και να λοιπόν το βράχο βρήκε μοναδικό
μες στην ανυσηχία του δεν σήκωνε κουβέντα
γιαυτό και απαγγέλει το ποιήμα απ την πέτρα
η άμμος το χαλίκι ζητούν δημοκρατία
μα δυστυχώς η ποίηση μιλάει δυναστεία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου