ελπιδοφόρα χαρούμενη ευτυχία

ελπίζοντας μια ελπίδα θα ελπίζω,
ελπιδοφόρος ότι είναι ο ουρανός
όλο γκρεμίζεται με μιας ότι εγώ χτίζω
πίκρες γεμίζω κι όμως μένω αδειανός

χαρά χαρούμενη όλο χαρά προσμένω
με χάρη να μ'αρπάξει μονομιάς
ιστό θανάτου αργόσυρτα υφαίνω
αφού με προίκισε με θλίψη ο ντουνιάς

η ευτυχία, ευτυχία λεν' χαρίζει
μα η δυστυχία με πλησιάζει συνεχώς
ό,τι δε τρώγεται, σιγά σιγά σαπίζει
σαν φθινοπώρου καλοκαιρινός ανθός

θα ξαναγενηθείς μια μέρα απο τις στάχτες
που κάθε βράδυ περιποίησε επιμελώς
σαν σε τρομάζουνε της πίκρας σου οι κράχτες
τρίξε τα δόντια σου, μη μένεις πια δειλός