Σηκώθηκα χαράματα γιατίδα εφιάλτη
ήμουνα λέει κάπου έξω απτο ραχάτι
ερχόντουν κάτα πάνω μου τεράτα και αγγέλοι
με τρόμαξαν με τάραξαν με έκαναν κουρέλι
Ήμουν ολομόναχος τραβάω για καμάρα
έτρεχα σα πάλαβος, είχα μια λαχτάρα!
κατάφερα και κρύφτηκα πίσω απ'ένα θάμνο
μα ήρθε ένα 'δέσποτο και έχεσε απόπανω!
Αφού συνήλθα
ήπια λίγο νερό
κατούρησα στο μπαλκόνι
έριξα μια ματιά στη πλατεία
και ξανακοιμήθηκα
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η απέραντη πολυπλοκότητα της απλότητας! Συγχαρητήρια...
ΑπάντησηΔιαγραφή