Μιλώ σε μι μινόρε

Απόψε θα τραβήξουμε σε μαύρα μονοπάτια
σιγά σιγά θα ανέβουμε όλα τα σκαλοπάτια.
Τα χρώματα στη μουσική θα είναι τρικολόρε
κι η νότα που μας αγαπά θα είναι μια μινόρε.
Το τέλος είναι σκοτεινό, αυτού του περιπάτου
ξάφνου μυρίζει μονομιάς, αναπνοή θανάτου

Στην κορυφή της μοναξιάς, στα άδυτα του άδη
μπορεί πια να ξημέρωσε, μα μέσα μας το βράδυ
δεν μας αφήνει ήσυχους, μα είναι και η λήθη
που απόψε μας απέδειξε, είναι άλλο παραμύθι.
Μία φορά και έναν καιρό, ήταν η ευτυχία
κατάντησε όμως για εμάς, παλιά επιτυχία.

Ο Χάρων είναι μακριά, ο Φόβος και ο Δείμος
θα μας κοιτούν απο ψηλά και εγώ θα είμαι ο μίμος
μιας ζωής ανώφελης που είναι ανηφόρι
όπως σωστά θυμίζουνε, οι παραπάνω δορυφόροι
Το αύριο αν ήξερα, το χθές θα είχε πάθη
που σήμερα απέφυγα, απ'τα δικά μου λάθη

Μαχαίρι μαχαιρώθηκε, μα χαίρομαι διότι
τουλάχιστον προλάβαμε, όλο το φαγοπότι
Το τι θα απογίνουμε, κανένας δεν το ξέρει
πάει, πλεον βαρέθηκα, σκούριασε το μαχαίρι