Χαμένος χαμόδρακας χαμηλού προφίλ

Οι πόρτες χτυπάν δυνατά και δεν ακούω την καρδιά μου
ποταποί ποταμοί υπερχείλισαν
φλώροι και κοτσύφια νιαουρίζουν αμέριμνα.

Μια ωραία εικόνα!
και εγώ ακόμη εδώ...

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα και το αύριο είναι το χθες (και το χθες είναι αύριο)...
αλλά δεν με πειράζει.
αργοί σαργοί μετράνε τις Δευτέρες που ήρθανε!

Πειράζει που κατάπια μια κάμπια;!

Το παράθυρο έσπασε και η ταχύτητα είναι το μόνο που χρειάζομαι.
Το παγωτό είναι ωραίο αλλά είναι ζεστό

Διάολε! Ποιος είμαι;

ο καφές για πάντα γεμάτος και το καλαμάκι δε ρουφάει...