Μυριάδες οι ανήξεροι
μυριάδες οι χλεχλέδες
χιλιάδες κουτοπόνηροι
χαζοί και κουραμπιέδες
Κανέναν δεν επείραζες
μονάχα τη δουλειά σου
όλα σου τα πρόσφερες
και είχες την υγειά σου
Ζηλέψανε οι επιτήδιοι
της πρώτης παραγράφου
αρχίσαν να σε βρίζουνε
σου λέγαν σκάσε κι άκου
Σιγά σιγά τους μίσησες
δεν ήτανε για σένα
σκύλος να'σαι σ'αυτούς
δεν κάνει σε κανένα
Γι'αυτό και συ διέφυγες
για να'σαι ό,τι θέλεις
και πλέον αποφάσισες
πως θα γενείς τρεμπέλης
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
δασκαλε σε αποκαλω..
ΑπάντησηΔιαγραφήδασκαλε, διδαξε μας την τεχνη!
Νομιζω πως το παρον οφειλουμε να το επιμιμνηζουμε ως υμνο που εσωκλειει και οριζει τη ζωη ολων μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγω ηδη το 'χω κορνιζαρει στο εικοστασι του σπιτιου μου και καθε βραδυ αδιαλειπτως αποτειω τα δεοντα με περισσεια ευλαβεια και σεβας
ο ύμνος!.. η ιερή παράδοση!
ΑπάντησηΔιαγραφή