Το φως του ήλιου δεν έφτανε μέχρι το έδαφος αφού οι τεράστιοι κορμοί των δέντρων αδιαπέραστοι υψώνονταν στον Τροπικό του Αμαζονίου. Παρέα με το μαχαίρι μου ξεπερνούσα κάθε εμπόδιο που συναντούσα στη διαδρομή.
Ευτυχώς που άκουσα τον Μάρκος και άφησα το πιστό μου άλογο στις παρυφές του βουνού αφού δε θα μπορούσε να μ'ακολουθήσει.
Ξάφνου άκουσα ό,τι δεν έπρεπε να είχα ακούσει. Εκωφαντικός ο βρυχηθμός του λιονταριού, του βασιλιά της ζούγκλας πεινασμένος έφτασε στα αυτιά μου. Από ώρα ένοιωθα κάποιον να παρακολουθεί τις κινήσεις μου.
Έσφιξα στη γροθιά μου το κοφτερό μαχαίρι, οι φλέβες μου πετάχτηκαν και αστραπιαία έκανα μιαν απότομη κίνηση προς τα πίσω.
Κίνηση που έμελε να καθορίσει το μέλλον αφού η επίθεση του θηρίου- εκτός από μια πληγή φευγαλέα που μου 'κανε στο στέρνο, σαν γρατζουνιά- αποδείχτηκε αποτυχημένη. Ενστικτωδώς κάρφωσα το μαχαίρι με μένος στη καρδιά του βασιλιά της ζούγκλας.
Η κραυγή του ακούστηκε στα πέρατα του αχανές δάσους και μια μελαγχολία με κυρίεψε.
Τα ράματα ανάμεσα στα στήθια μου θα μου θυμίζουν πάντα κείνη την περιπέτεια...
Άσε τον Πακακλάρ κούκλα μου, είναι μυθομανής, έλα σε μένα...
Ψεύδεστε κύριε!!! Δεν υπάρχει τροπικός του Αμαζονίου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχει μόνο τροπικό δάσος του Αμαζονίου.
Ασ'τον Ορφέα κούκλα μου! Νομίζω κατάλαβες ποιος είναι ο μυθομανής!