Στην ουσία.

Αφού η αορτή μου δεν δρασκέλισε
Την ανάσα του όταν,
οφείλω νεκρός να καλέσω το χάραμα της
γυμνής κουκουβάγιας. Ακλόνητος σε ΛΑ μείζονα
παραδέρνω το ασημένιο πέταλο του νότου σε
ευχετήρια κάρτα.
καθώς διαπερνούν τα σκαμπό τα μυρμήγκια
μεσολαβούν πιρουέτες ανάσκελες,
των σκέψεών και των παραδειγματικών τιμωριών
που η ανώφελη λίμπιντο εξουσιοδοτεί με μανία τα’ αστέρια.
Κι έτσι ατενίζοντας κίβδηλους άξονες ατελείωτης Μασονίας
σε χορούς θρακιώτικους, λάγνες εκσφενδονίζονται πόρτες
φεγγαρόλουστες στην ειρωνεία του τζίνζτερ.