Στο να χερι το ναντσακ κρατω, και στ'αλλο το ουιριμοτ
Μου χει παρει τη ψυχη και το μυαλο
Δεν ειμαι ο εαυτος μου πλεον γαμοτ
Του μιλω, το κοιτω και το χαιδολογω, μονακριβο μου σ'αγαπω και δεν με νοιαζει!!
Φιλος με το mario εχω γινει και ο Κωστακης στο καρτ πιπες μας μοιραζει
Ο Κωστης τοξοτης με μοναδικο ρεκορ
Αλλα εγω στο μποξ τον κανω τριμμενο ροκφορ
Ουι Ουι και τρισαλι
Σπασε επιτελους το μαυρο πηχτο αυτο γυαλι...
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Ποιός είναι άραγε αυτός ο σοφός άνθρωπος,
ΑπάντησηΔιαγραφήο γεμάτος λυρισμό και τέχνη..?
Φιλε ειμαι νεος στο κοσμο της ποιησης, γι'αυτο επιθυμω την κριτικη σας, προς μελουσσα βελτιωσης μου
ΑπάντησηΔιαγραφή