Ο ανεμόμυλος

Το τέλος είναι πια κοντά
το πάντα τρώει μια γαρυφαλιά
χωρίς το σκόρδο
τι είναι η σκορδαλιά;

Γι'αυτό σου λέω σήμερα
ότι δεν σου είπα χτες
έτσι θα ξέρεις αύριο
ποιός ήμουνα προχτές

Περνάει ένα τρένο με λιπόθυμα παράθυρα
που μουρμουρίζουν ένα τρελό σκοπό
άσκοπο, σκωπτικο και πάντα στις καρδιές μας
εσύ μια μέρα έφυγες μα εγώ είμαι πάντα εδώ!

Πουλιά που τιτιβίζουνε
ποτάμια που κυλάνε
χορτάρια που ανθίζουνε
και δέντρα που μαδάνε

ωσπου ο ανεμόμυλος που έχω στα σωθικά μου
αρχίσει και γυρνά, χριστέ και παναγιά μου!