Η μωβ η χτένα

Αν η ζωή ήταν δάχτυλο
θα ήταν το μεσαίο
βαθιά μέσα στον κώλο μου
και πείτε με χυδαίο

Σαπίζω χρόνια μακριά
από την αγκαλιά σου
ποτε μου δεν θα ξαναδώ
τον κώλο, τα βυζιά σου

Ποτέ μου δεν συγχώρεσα
που έφυγα από εσένα
το μόνο που σου άφησα
ήταν η μωβ η χτένα

Να έχεις να χτενίζεσαι
να φτιάνεσαι ωραία
να σε έχουν σαν βασίλισσα
δίχως τον βασιλέα

Η εκδίκηση όπως λέγεται
εδώ μακριά στο Ρίο
είναι όπως το ροκφόρ
τρώγεται πάντα κρύο

το θύμα όμως είμαι εγώ,
εγώ είμαι και ο θύτης
το μόνο μου παράπονο
πως θα με θάψει δύτης

Και αν έχει τρύπες η καρδιά
είναι για να θυμάμαι
πως ξέχασα τι ήθελα
ποιος είμαι και που πάμε