Κουμάσια κουμπούρες
καπότες καρότσες
κανάτες κουρέλια
κούλούρες κουράδια
βλέπω μαστούρης
μόνο τις μέρες
και άρρωστος άυπνος
είμαι τα βράδια.
Βατράχια βραχάκια
βρακάκια και βάρκες
βρίζουν μυρίζουν
καπνίζουν βρωμάνε
ο Πικάσο ο Λόρκα
κι ο φίλος ο μάρκεζ
κόψαν τη πόκα
αλλού πια θα πάνε.
Μόνος μονάχος
μονάχα με μένα
τείχος, μια πόρτα
καρέκλα, τραπέζι
δε θα μιλήσω
πια με κανένα
και δε θα μου πούνε
ποτέ πια τι παίζει.
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Βάστα γερά Ορφέα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκπλήσομαι απο αυτό που σύμβαινει σ'αυτό το έργο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜόνος μονάχος
μονάχα με μένα
τείχος, μια πόρτα
καρέκλα, τραπέζι.
Εξαίρετον!