γλυκό φιλί, άσπρο δέρμα
μαλακό, χείλη απαλά, ζεστασιά
θάλασσα τα βουναλάκια
στο κορμί της...
γυναικολαγνία.
Πικρή μυρουδιά και πορτοκαλάδα
-για να ξελαμπικάρεις-
όνειρα άπιαστα, ξεχάστηκες
στη ψυχεδέλια της αλήθειας
άπειρες μαστούρες, φούντες,
ζαλάδα...
Είχε δίκαιο ο χρησμός
της Θεάς Αθηνάς.
στη μοναξιά
και στη θύμησή της
μια είναι η λύση...
αυνανισμός.
Αφού δεν είστε μαζί
γυρνάς από δω κι από κεί
κάθε βράδυ
με φίλους και παρέες
βρίσκεις παρηγοριά
στο κρασί...
Όλα άγευστα, τροφή ανάλατος
ό,τι ήξερες χάθηκε
τι ζείς αναρωτιέσαι
ένα ακόμη μεθύσι
κι ένα αρπαχτό γαμήσι
και ο θάνατος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου