Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

βουβό πρωϊνό

είναι βουβό το πρωινό
πουλιά που κελαϊδούνε
(ο ήλιος που δε ντράπηκε
ελπίδες που θα'ρθούνε)

αποβραδίς ξημέρωσε
μα νύχτα ολόμεσά μας
(τα πάθη μας φανέρωσε
μια συμπεριφορά μας)

ο ήλιος λάμπει, κοίτα τον
θα διώξει τα σκοτάδια
(την υγρασία μέσα μας
θα την κεράσω χάδια)

κάηκε η λάμπα γρήγορα
στου κόσμου το φανάρι
κι ότι σαπίζει μάτια μου
γίνεται μανιτάρι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου